દરિયાને તીર એક રેતીની ઓટલી ઊચીં અટૂલી અમે બાંધી જી રે. પગલું તે એક એક પાડે મહેમાન એમ રામજીની આણ અમે દીધી જી રે. પહેલા મહેમાન તમે આવો, સૂરજદેવ, પગલું સોનેરી એક પાડજો જી રે. પગલામાં નવલખ તારાની ભાત ને સંધ્યાના રંગ બે’ક માંડજો જી રે. બીજા મહેમાન તમે આવો, પવનદેવ, પગલું પનોતું એક પાડજો [...]
નમું તને, પથ્થરને? નહીં, નહીં, શ્રદ્ધા તણા આસનને નમું નમું : જ્યાં માનવીનાં શિશુ અંતરોની શ્રદ્ધાભરી પાવન અર્ચના ઠરી. કે મુક્ત તલ્લીન પ્રભુપ્રમત્તની આંખો જહીં પ્રેમળતા ઝરી ઝરી. તું માનવીના મનમાં વસ્યો અને તનેય આ માનવ માનવે કર્યો; મનુષ્યની માનવતાની જીત આ થયેલ ભાળી અહીં, તેહને નમું. તું કાષ્ઠમાં, પથ્થર, વૃક્ષ, સર્વમાં, શ્રદ્ધા ઠરી જ્યાં [...]
ઉચ્છવાસે નિઃશ્વાસે મારી એક જ રટણા હો, તું મુજમાં તુજ ધામ રચી જા, એ શુભ ઘટના હો. -સુંદરમ્
એક સવારે આવી, મુજને કોણ ગયું ઝબકાવી ? વસંતની ફૂલમાળા પહેરી, કોકિલની લઈ બંસી, પરાગની પાવડીએ આવી, કોણ ગયું ઉર પેસી ? કિરણ તણી કોમળ અંગુલિએ રમ્ય રચી રંગોળી, સોનલ એના સ્નેહસુહાગે કોણ રહ્યું ઝબકોળી ? -સુન્દરમ્
હું ચાહું છું સુન્દર ચીજ સૃષ્ટિની, ને જે અસુન્દર રહી તેહ સર્વને મૂકું કરી સુન્દર ચાહી ચાહી. – સુન્દરમ
બેન બેઠી ગોખમાં, ચાંદો આવ્યો ચૉકમાં. બેની લાવી પાથરણું, ચાંદો લાવ્યો ચાંદરણું. પાથરણા પર ચાંદરણું, ને ચાંદરણાં પર પારણું. ચાંદો બેઠો પારણે, બેની બેઠી બારણે. બેને ગાયા હાલા, ચાંદાને લાગ્યા વ્હાલા. બેનનો હાલો પૂરો થયો, ચાંદો રમતાં ઊંઘી ગયો. – [...]
ઉચ્છવાસે નિઃશ્વાસે મારી એક જ રટણા હો, તું મુજમાં તુજ ધામ રચી જા, એ શુભ ઘટના હો. -સુંદરમ્
મળ્યાં વિરહના અનેક કપરાં દિનોની પછી મહાજન સમૂહમાં કરત માર્ગ ધીરે ધીરે, ઘડી ઘડી અનેક સંગ કરી ગોઠડી લ્હેરથી, બધાનું પતવી પછી બહુ નિરાંતથી તે મળ્યાં. ઘણો સમય તો ન કાંઈ જ વદ્યાં અને જ્યાં વદ્યાં પૂછી ખબર અન્ય કોક તણી સાવ સાદી સીધી. અને ખબર એ સુણી નહિ સુણી કરી બેઉ તે અકંપ અણબોલ [...]