જ્યાં છે એ નક્કી વાત કે કોઈ અમર નથી, અમૃત મળે તો શું કરું ? એમાં અસર નથી. ખામી તમારા રૂપમાં દેખાય છે હવે, પહેલાં હતી જે, એવી અમારી નજર નથી. ગઈકાલે શું થયું ભલા એનું તો ભાન ક્યાં? આજે શું થઇ રહ્યું છે મને કંઈ ખબર નથી! પાગલપણું આ પ્રેમનું હદથી વધી ગયું, તે [...]
દ સામે પારથી સંભળાય છે એનો મને, કાચો ઘટ લઈને ઝુકાવું છું નદીના પૂરમાં. વેદનાનો આમ સણકો ઊપડે ના અંગમાં, કંઈ કમી લાગે મિલનમાં મારા,મારા ઝૂરમાં. આંખ દરવાજે જ મંડાઈ રહી એ કારણે, મેં હૃદય પ્રોયું હતું એના હૃદયના નૂરમાં. એક તારા કેફને સમ પર નથી રાખી શક્યો, જિંદગીના તાર નહિતર મેળવ્યા’તા સૂરમાં. જાણે જોયો [...]
શ્વાસ ખખડે છે અને વાગે છે, સાવ ખાલી ઘડો આ લાગે છે. કોણ તારા વિશે ગઝલ લખવા- આમ મારામાં રોજ જાગે છે ? ઓણ ચોમાસું ઝટ ગયું બેસી, ને બધાં સ્વપ્ન તો નિભાડે છે. એક વેળા ફૂટી જઈ માણસ, જિંદગીભર કરચ ઉપાડે છે. ટેવવશ સાવ કાચા નખ જેવી- રોજ મિસ્કીન રાત કાપે છે. – રાજેશ [...]
હું ચહેરો ત્યાં જ છોડીને તને મળવા નહિ આવું, કે દર્પણ તોડી ફોડીને તને મળવા નહિ આવું. ખુમારી તો ખરેખર વારસાગત ટેવ છે મારી, હું મારી ટેવ છોડીને તને મળવા નહિ આવું. કહે તો મારું આ માથું મૂકી લાઉં હથેળી પર, પરંતુ હાથ જોડીને તને મળવા નહિ આવું. તું દરિયો છે, તો મારું નામ ઝાકળ [...]
सरहद की दोनों ओर चहकता चमन रहे, એક જ રહે હૃદય, ભલે નોખાં વતન રહે. બંને તરફના લોક વિચારે બસ આટલું- मुझ से कहीं अधिक तेरे घर में अमन रहे । सूरों की तरह लफ़्ज़ भी सरहद से हैं परे, ઇચ્છું છું, મારા કંઠમાં તારું કવન રહે. ફોરમને કોઈ રેખા કદી રોકી ક્યાં શકી ? [...]
રોનક છે એટલે કે બધે તારું સ્થાન છે નહિતર આ ચૌદે લોક તો સૂનાં મકાન છે દીવાનગીએ હદ કરી તારા ગયા પછી પૂછું છું હર મકાન પર, કોનું મકાન છે. દિલ જેવી બીજે ક્યાંય પણ સગવડ નહીં મળે, આવી શકે તો આવ, આ ખાલી મકાન છે. થાશે તકાદો એટલે ખાલી કરી જશું, કીધો છે જેમાં [...]
તમામ ઝાકઝમાળો તમામ સ્તરનું સુખ, બધું જ છેવટે લાગે ઉપર-ઉપરનું સુખ. કોઈની હૂંફ અને હાજરી જરૂરી છે, ફકત આ ચાર દીવાલો જ નથી ઘરનું સુખ. બની શકે તો એ વસમા દહાડા પાછા દે, ઘણું જ કપરું છે ભોગવવું મન વગરનું સુખ. નજીક એટલાં આવ્યાં કે ગઈ નિકટતા પણ, નથી જ દૂર કે પામું ખુશી-ખબરનું સુખ. [...]
લાખ કરું છું યત્નો તોયે સાંજ કશું ક્યાં બોલે છે ? બંધ અમારા આંસુઓનો રોજ સિફતથી તોડે છે. અણસમજુ માણસ છે, દિલનો કાચ તૂટે ને રોવે છે, ને એક માણસ શાણો છે, શીશાથી પથ્થર ફોડે છે. પંખી-પંખી, કલરવ-કલરવ, ચીસો-ચીસો બીજું શું ? કાંઈ નથી, બસ વૃક્ષ તૂટ્યું છે, બાકી સઘળું ઓ.કે. છે. હું ચાહું છું [...]
ભીંતને લીધે જ આ પાડોશી જેવું હોય છે, એક સમજૂતીસભર ખામોશી જેવું હોય છે. તન જિવાડી રાખતા એક જોશી જેવું હોય છે, મન કોઈ મરવા પડેલી ડોશી જેવું હોય છે. એ મને મૂકીને ફરવા પણ જઈ શકતો નથી, મારા પડછાયાને પણ નામોશી જેવું હોય છે. – મુકુલ ચોકસી
જાતની સાથે જ સોબત થઇ ગઇ એકલા રહેવાની આદત થઇ ગઇ એક આંસુ કો’કનું લૂછી દીધું જો ખુદા કેવી ઇબાદત થઈ ગઈ આયના સામે કશા કારણ વગર આજ બસ મારે અદાવત થઇ ગઇ શબ્દ ખુલ્લે આમ વહેંચ્યો છે બધે કેવડી મોટી સખાવત થઇ ગઇ એમણે પીડા વિશે પૂછ્યા પછી કેટલી પીડામાં રાહત થઈ ગઈ કાલ [...]