ખૂબ હસે છે લોકો મારા પ્રેમ ના અજ્ઞાન માટે,
રડ્યો છું હુ એટલો છે કાફી એમના સ્નાન માટે.
મે આપી છે કીંમતી ભેંટો એમની દુકાન માટે,
ખુદ ભટકયો છું જીન્દગીભર એક મકાન માટે.
જે કદી હતી એક દેવી મારા ઇમાન માટે,
ઉઠ્યા તેના જ હાથ મારા ગિરેબાન માટે.
તાજો-તખ્તની ઝફા હોય છે સુલ્તાન માટે,
“શબ્દ્શ્યામ”ના શેર હોય છે કદરદાન માટે.
- “શબ્દ્શ્યામ” ક્રુત
હા હું થોડો ધુની છુ,
કોઇ મુગ્ધા ની ચુની છુ.
ક્યારેક હું લાગણી ઉની છુ,
ક્યારેક હું ક્રુર ખુની છુ.
—-હા હું થોડો ધુની છુ
ઘડીક એકલતા હું સુની છુ,
ઘડીક મલક્તો હું મુની છુ.
—-હા હું થોડો ધુની છુ
લહેરખી હું ગરમ લૂની છુ,
વળી ઠંડી છાવ તરૂની છુ.
—-હા હું થોડો ધુની છુ
ક્યારેક જરુરત હું સહુની છુ,
ક્યારેક નજાકત હું વહૂની છુ.
—-હા હું થોડો ધુની છુ
ક્યારેક ભવ્યતા હું ચરૂની છુ,
ક્યારેક ચામડી હું વરૂની છુ.
—-હા હું થોડો ધુની છુ
ક્યરેક યાદ હું જુની છુ,
વળી વર્તમાન હું જનૂની છુ.
—-હા હું થોડો ધુની છુ
- “શબ્દ્શ્યામ” ક્રુત
આપણેય સજણ કેવાક ભેરૂ શોધવા નીકળ્યાં,
નથી પગભર હજી,એનાં પગેરું શોધવા નીકળ્યાં!
લગાડી હળદરી લેપો, ને માંગી ચંદની મહેંકો
ધરી મ્હેંદી હથેળી રંગ ગેરૂ શોધવા નીકળ્યાં!
પછાડ્યાં ચંદ્ર પર પગલાં,ને ડહોળ્યા કંઈક દરિયાઓ,
સહારા શબ્દનાં લઈ મૌન ઘેરું શોધવા નીકળ્યાં!
ઉતાર્યાં વસ્ત્ર પહેરી બહુ, લીધી-છોડી કંઈ દીક્ષા,
ભર્યા મંદિર મહીં અણજાણ દે્રું શોધવા નીકળ્યાં!
હતા સામે જ તો ચેહરા, નગર ને દ્રશ્ય ગમતીલાં,
મીંચી પાંપણ છતાં સપનું અનેરું શોધવા નીકળ્યાં!
-ગુરુદત્ત ઠક્કર.
લે કાળ ! તને સંતોષ થશે, હું તારે ઈશારે ચાલું છું,
જીવનની સફર પૂરી કરવા તલવારની ધારે ચાલું છું.
ચોમેરથી થપ્પડ મારે છે તોફાનનાં ધસમસતાં મોજાં,
લોકોની નજર તો નીરખે છે, હું શાંત કિનારે ચાલું છું.
ફૂટીને રડે છે મુજ હાલત પર મારા પગનાં છાલાંઓ,
કંટકથી ભર્યા પંથે આંખો મીંચીને જ્યારે ચાલું છું.
છે નામનો ગૃહસ્થાશ્રમ પણ ઠરવાનો વિસામો ક્યાંય નથી,
જ્યાં થાક જીવનને લાગે છે, હું તેમ વધારે ચાલું છું.
થાકીને ઢળી જ્યાં દેહ પડે, બસ ત્યાં જ હશે મંઝિલ મારી,
એથી જ હું નિજને થકવું છું, બસ એ જ વિચારે ચાલું છું.
સંકટ ને વિપદના સંજોગો ! વંટોળ ને આંધીનાં દૃષ્યો !
સોગંદથી કહેજો હું તમથી ગભરાઈને ક્યારે ચાલું છું ?
ઓ સૂરજ, ચંદ્ર, સિતારાઓ ! ઓ આકાશે ફરનારાઓ !
આ ધરતી પર ચાલી તો જુઓ, જ્યાં સાંજ સવારે ચાલું છું !
વ્હેતી આ સરિતા જીવનની, સુખ–દુઃખ એના બે કાંઠાઓ,
લઈ જાય છે મારું ભાગ્ય ‘ગની’, હું એક કિનારે ચાલું છું.
-ગની દહીંવાલા
આપણા માટે સમજદારી નથી
મારી વાતો સાચી છે, સારી નથી.
વાવના એકાંત વચ્ચે કાંકરી,
પાણી જેવી સાવ નોધારી નથી.
એક બે કિસ્સાથી હું બદનામ છું
મારી આખી રાત ગોઝારી નથી.
સૂર્ય છો ને ઊગ્યો અડધી રાતના!
ઓસના ફૂલોમાં કંપારી નથી.
દોડતા શ્વાસો અટકવા જોઇએ
મારી ઇચ્છા મારી લાચારી નથી.
-ચિનુ મોદી
ક્યાં આરો ઓવારો હો જી
ઉતારશું ક્યાં ભારો હો જી
થોડી ઠોકર થોડાં ફૂલો
સપનાનો અણસારો હો જી
પહોંચી જાશો સામે પાળે
સ્હેજ તમે જો ધારો હો જી
આમ સાચવીને શું કરશું?
જળ જેવો જન્મારો હો જી
એ કેડીથી ગુમ થવાનું
વારા ફરતી વારો હો જી
-અઝીઝ ટંકારવી
રસ્તામાં સહજ એ મળે પણ ખરી
પછી એ નજર લ્યો ઢળે પણ ખરી
ગમે તે વળાંકે વળે પણ ખરી
નદી તો નદી ખળભળે પણ ખરી
તમે ખાસ દિલથી કરો યત્ન પણ
મહેનત તમારી ફળે પણ ખરી
અમસ્તા તમે જીવ બાળો ભલા
અહમ્ પોટલી પીગળે પણ ખરી
વને જાવ કે કોઇ રણમાં અઝીઝ’
ઇરછા છે ઇરછા સળવળે પણ ખરી.
-અઝીઝ ટંકારવી
કહે છે કોણ આ ધરતી અમારે મન પરાઈ છે,
અમારા દેહમાં એની જ તો ખુશ્બૂ લપાઈ છે;
ખરેખર તો હવે કૈ રંગમાં આવ્યા છે સંબંધો,
વતન સાથે અમારે ‘શૂન્ય’ લોહીની સગાઈ છે.
- ‘શૂન્ય’ પાલનપુરી
તમે ગાન છેડ્યાં, ન સમજ્યો બરાબર !
ઘણી પ્રીત વરસ્યાં, ન પલળ્યો બરાબર !
તુફાનો જગાવ્યાં બની ચંદ્ર આપે,
હતો છીછરો હું ન છલક્યો બરાબર !
ઘનશ્યામ ! તેં ગર્જના ખૂબ કીધી,
બની મોરલો હું ન ગળક્યો બરાબર !
મિલાવ્યા કર્યા તાર, ઉસ્તાદ, તેં તો,
બસૂરો રહ્યો હું ન રણક્યો બરાબર !
અજાણ્યો અને અંધ જેવો ગણીને,
તમે હાથ આપ્યો ન પકડ્યો બરાબર !
છતાં આખરે તેં મિલન-રાત આપી,
ગઈ વ્યર્થ વીતી - ન મલક્યો બરાબર !
– ‘જટિલ’
દશે દિશાઓ સ્વયમ્ આસપાસ ચાલે છે,
શરૂ થયો નથી તો પણ પ્રવાસ ચાલે છે.
કશેય પહોંચવાનો કયાં પ્રયાસ ચાલે છે?
અહીં ગતિ જ છે વૈભવ વિલાસ ચાલે છે.
કોઈનું આવવું, નહીં આવવું, જવું, ન જવું.
અમસ્તો આંખમાં ઉઘાડ- વાસ ચાલે છે.
દશે દિશામાં સતત એકસામટી જ સફર!
અને હું એ ય ન જાણું… કે શ્વાસ ચાલે છે.
અટકવું એ ય ગતિનું જ કોઈ રૂપ હશે!
હું સા…વ સ્થિર છું, મારામાં રાસ ચાલે છે.
- જવાહર બક્ષી
Gujarati Kavita - “ગુજરાતી કવિતાઓ” is powered by WordPress
Free Wordpress themes distributed by Rock Kitty
