અમદાવાદ આજનું..

March 2nd, 2010

જુની-જાણીતી-ગેબી ગલીયોનું ગાઢ જંગલ કર્ણાવતી,
પુરપાટ દોડતું ફ્લાયઓવર અમદાવાદ થઇ ગયું..

ધંધા-લોકો પણ બદલાયાં કંઇક એ ગતિથી અહિં તો,
માણેકચોકની કટિંગ ચા નું કોર્પોરેટ બરિસ્તા થઇ ગયું..

સાબરમતીનાં સુકા પટ પર ચાલતા પહેલાં જ્યારે,
રેવા ભળતાં હવે,નદી પટ નું રિવર-ફ્રંટ થઇ ગયું..

કાંકરિયાનું અનેરુ રુપ ને “જનમાર્ગ” નું સુંદર માળખું,
તળાવ-નદી પછી ખખડધજ બસોનું મેકઓવર થઇ ગયું..

અહિં જ ઉગેલા નિરમા-રિલાયન્સનાં જગમગતાં સુર્યો ક્યારેક,
આજે તો શહેર દેશભરનું ફાર્મસી-હબ પણ થઇ ગયું..

વેપારી તો પાક્કા આપડે,પણ વિજ્ઞાનમાં ક્યાંક કચાશ હતી,
પહેલું પગથીયું માંડ્યું ને ઉભું સાયન્સ-સિટી થઇ ગયું..

દાદા કહે આપણા અમદાવાદની દશા છે એવી બેઠી,
જુની પેઢીયોનું જુનું કર્ણાવતી વાઇબ્રંટ-સિટી થઇ ગયું..

થવા દો હજી થોડો ઠાઠમાઠ અમદાવાદનો વડિલ!!
જુનું મનગમતું,પણ દરેક મન ક્યારનું ગ્લોબલ થઇ ગયું..

ભલે ને બદલાતી કર્ણાવતી તું અમદાવાદ થકી,
લાડકી રહિશ હંમેશ પછી જે પણ લુક તારું થઇ ગયું..

- ચિન્મય જોષી

સૌભાગ્યવતી યાદ

February 24th, 2010

તારી સાથે
ગાળેલી
રમ્ય રાત્રિની
સૌભાગ્યવતી યાદ
ફરી થનારા પ્રગાઠ મિલન સાથે
સંવનન કરતી હતી
ત્યાં જ
કાયમી વિરહના
અચાનક ઊમટેલા
વંટોળિયાના
એક જ સુસવાટે
ઉથલાવી
તોડીફોડી નાંખી
કંકુની શીશી…

હવે ઢોળાયેલા કંકુને
વાગે છે
નર્યા કાચ…

-પન્ના નાયક

આજની પ્રેમિકાઓની વ્યથા-કથા..

January 21st, 2010

(મંદાક્રાંતા છંદ રાગ)

જો-જો કેવા ધતિંગ કરશે પ્રેમિકા જાણીજોઇ,
પ્રેમિ બળશે એવી મુંઝવણે કરિ મેં ભુલ કાંઇ!?
મોહ મચકોડે આંખો અગનની જલતી ધૂ-ધૂ મશાલો,
જાણે ફુટશે મુખ-કમળથી ગાલીયું બે-ચાર કોઇ,
આજે આવ્યો મોડો પાછો,ફૂલ પણ ગયો ભુલી,
કાલે મારો મિસ્ડ કોલ જોઇ કોલ ના કર્યો ફરી,
આવો કેવો પ્રેમ તારો એવી ફરિયાદ એની..

(અનુષ્ટુપ છંદ રાગ)

ફરી જો મોડો પડ્યો,કે કોલ-બેક ના કર્યો,
ફૂલ જોડે ચોકલેટ પણ આપવી પડશે પછી,
આખરી આ ચેતવણી,ત્રીજી વાર મને મળી,
તોય ખાતરી મારી કે મળશે હજી ઘણી-ઘણી..

(મંદાક્રાંતા છંદ રાગ)

ભુલો આવી અક્ષમ્ય કરીને,ઉભો હું નિર્લજ્જ જેવો,
એની એવી ચીઢ એને કે,પ્રાયશિત કરાવી લેવો,
નહિ તો ભવિષ્યે વંઠી જાશે,માનશે ના વાત કોઇ,
કોફી સાથે શોપિંગ કરાવજે,તો જ જાશે પાપ ધોઇ..

(અનુષ્ટુપ છંદ રાગ)

ડિનર તો બહાર કરીશું પણ,આઇસક્રિમ ખવડાવજે હની,
વારંવાર કહેજે લવ યુ,જુદાં પ્રેમ-શબ્દો ભણી,
આપણા ડેટ ની આ વાતો,બીજાં ને કરતો નહિ,
બીજાં કોઇ જાણશે જો,ભુલો કેવી તે કરિ!!
કહેશે મને સજા કરવાં,હજી થોડી આકરી..

-ચિન્મય જોષી.

ગજબ નો ધંધો

January 17th, 2010

દેશપ્રેમી ઉત્તરાયણ

January 15th, 2010

પતંગોની ઋતુ ઉત્તરાયણ કંઇક મને કહેવા લાગી,
દિલના લોંચીંગ પેડ પરથી કલ્પનાની મિસાઇલ દાગી..

બનાવી શુરવિરોની પતંગો ચગાઓ આકાશમાં,
દુશ્મનો ઠાર થઇ જશે,બસ એક જ ઢીલ-ખેંચમાં..

થવા દો પેચ આ અંતિમ,દુશ્મનોથી ધારદાર,
જિત થશે ફરિ આ અવસરે,સત્યની શાનદાર.!

દેશ મારો ભોળો એવો કલયુગને પણ ના પિછાણે!!
વારંવાર માંજો મારે ઘા,તોય થાય હરખઘેલો કટાણે!!!

ધ્યાન થી જુઓ,દુશ્મનો અણધારી ખેંચ-ઢીલ દેશે,
કાપીને ચાંદલીયા-પતંગ જેવો દેશ,કાડે પણ કહેશે.!

જણાવી દઉં શાંતિનાં દંભી પૂજારીઓને ફરિ,
ફાટશે ચાંદલીયો હવે,ગુંદરપટ્ટી જરા જો કરિ..

યાદ રહે નભમાં હંમેશ એક જ પતંગ હોય ટોચે,
લુંટણિયાઓ પૂર્વ-પશ્ચિમેથી રોજ ચાંદલીયો નોચે..

મારા ચાંદલીયાને અભય લહેરાતો જોઉં ત્યાં લગી ના જંપુ,
પછી ભલે હું કોઇ દિ કટ્ટર તો કોઇ દિ મુર્ખાઓમાં ખપું..

- ચિન્મય જોષી.

બધ્ધુ જ ભુલી જાઉ છુ…

January 6th, 2010

દિલ તમે મારૂ તોડ્યુ

December 22nd, 2009

મને ગમતી વસ્તુ

December 22nd, 2009

2012 - રાખ ના રમકડા રાખ મા ભળી જાવાના

December 18th, 2009

“શુ લઈ ને આવ્યા હતા, શુ લઈ ને જાવાના છે,
રાખ ના રમકડા રાખ મા ભળી જાવાના છે,

જાણકારો કહે છે મધ્યાહને છે સૂરજ એની ઉંમરના,
એક દિવસ એના કિરણો પણ વિખેરાઈ જાવાના છે,

આંખો મીંચી જેની પાછળ લાંબી દોટ મૂકી,
એ પૈસા પણ ક્યાં કામ આવવાના છે,

પ્રેમ કર્યો,દુઃખ સહ્યા,સાથે રહ્યા કે છૂટા પડ્યા,
લાગણીઓ આ બધી ક્યાં સંભારવાના છે,

માતા-પિતા, ભાઈ-બહેન, પ્રેમ કે વ્યભિચાર,
દરેક સંબંધો પાછળ વિસરાઈ જાવાના છે,

નથી હોતા ખિસ્સા કફન ને “બદનામ” ,
અનિતિ નુ ધન કેવી રીતે સાથે લઈ જાવાના છે,

એટલે કહુ છુ મિત્રો ચિંતા છોડી મોજ કરો,
આ દિવસો ક્યાં પાછા આવવાના છે,

રાખ ના રમકડા રાખ મા ભળી જાવાના છે”…

- જ઼ૈમિન - “બદનામ”

દેખતા દીકરાનો જવાબ

December 14th, 2009

આગળ ની પોસ્ટ મા તમે આંધળી મા નો કાગળ વાંચ્યો હસે,
પ્રસ્તુત છે આંધળી માના કાગળ નો દેખતા દીકરા દ્વારા જવાબ
—————————————————-

ફાટ્યાં-તૂટ્યાં જેને ગોદડી ગાભાં, આળોટવા ફૂટપાથ,
આંધળી ડોશીનો દેખતો દીકરો, કરતો મનની વાત.
વાંચી તારાં દુ:ખડાં માડી ! ભીની થઈ આંખડી મારી.

પાંચ વરસમાં પાઈ મળી નથી, એમ તું નાખતી ધા,
આવ્યો તે દિ’થી આ હોટલને ગણી, માડી વિનાના ‘મા’
બાંધી ફૂટપાયરી જેણે, રાખ્યો રંગ રાતનો એણે !

ભાણિયો તો માડી ! થાય ભેળો જે દિ’ મિલો બધી હોય બંધ,
એક જોડી મારાં લૂગડાંમા, એને, આવી અમીરીની ગંધ ?
ભાડે લાવી લૂગડાં મોંઘા, ખાતો ખારા દાળિયા સોંઘા.

દવાદારૂ આંહી આવે ન ઢૂંકડા, એવી છે કારમી વેઠ,
રાત ને દિવસ રળું તોયે મારું, ખાલી ને ખાલી પેટ,
રાતે આવે નીંદર રૂડી, મારી કને એટલી મૂડી.

જારને ઝાઝા જુહાર કે’જે, ઊડે આંહી મકાઈનો લોટ,
બેસવા પણ ઠેકાણું ના મળે, કૂબામાં તારે શી ખોટ ?
મુંબઈની મેડીયું મોટી, પાયામાંથી સાવ છે ખોટી.

ભીંસ વધીને ઠેલંઠેલા, રોજ પડે હડતાળ,
શે’રના કરતા ગામડામાં, મને દેખાય ઝાઝો માલ,
નથી જાવું દાડિયે તારે, દિવાળીએ આવવું મારે.

કાગળનું તારે કામ શું માડી ! વાવડ સાચા જાણ,
તારા અંધાપાની લાકડી થાવાના, મેં લીધા પચખાણ,
હવે નથી ગોઠતું માડી, વાંચી તારી આપદા કાળી.

-ઇંદુલાલ ગાંધી

RSS Feed

  • Digg
  • Delicious
  • Furl
  • Stumble
  • Technorati
  • Yahoo
Gujarati Books