બસ ઓ નિરાશ દિલ, આ હતાશા ખરાબ છે. લાગે મને કે જગમાં બધા કામયાબ છે. એમાં જો કોઈ ભાગ ન લે મારી શી કસૂર? જે પી રહ્યો છું હું તે બધાની શરાબ છે. કંઇ પણ નથી લખાણ છતાં ભૂલ નીકળી, કેવી વિચિત્ર પ્રેમની કોરી કિતાબ છે. બે ચાર ખાસ ચીજ છે જેની જ છે અછત, [...]
શબ્દમાંથી અર્થ છૂટા થાય છે, વેદના શું એ હવે સમજાય છે. કોણ એને ઝાંઝવા સીંચ્યા કરે, રોજ રાતે સ્વપ્ન એક ફણગાય છે. આંખ મારી એક એવો કોયડો, જામ ખાલી છે છતાં છલકાય છે. મારી ભીતર કેટલું વરસ્યાં તમે, આખેઆખું અંગ લીલું થાય છે. ચીર હરપળ કેટલા ખેંચાય છે, કૃષ્ણને પણ ક્યાં કશુંયે થાય છે. -શ્યામલ [...]
વારતા આખી ફરી માંડી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ? આંખને જો આંસુથી બાંધી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ? આપ બોલ્યા તે બધા શબ્દો પવન વાટે અહીં આવ્યા હશે પણ, પત્રની માફક હવા વાંચી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ? જો પ્રવેશે કોઈ ઘરમાં તો પ્રવેશે ફકત સુખની લ્હેરખીઓ, એક બારી એટલી નાંખી શકાતી [...]
દુઃખમાં રડી લેવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે, હારેલી જીંદગી જીવવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે. કીનારા પર વહાણ હંકારનારાઓ તમને શું ખબર, તૂફાન માં કશ્તી ગુમાવવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે. તમામ ઉમર જેને પામવાની તડપ હોય પરંતુ, તેને મેળવીને ગુમાવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે. બે હાથ વડે ઝીંદગી ઉલેચનારાઓ એટલું પણ જાણો [...]
ગીતના ઘેઘૂર ગરમાળામાં ચૂમી છે તને, બે ગઝલની વચ્ચેના ગાળામાં ચૂમી છે તને. પર્વતો પાછળ સવારે, ને બપોરે ઝીલમાં, સાંજ ટાણે પંખીના માળામાં ચૂમી છે તને. સાચું કહું તો આ ગણિત અમથું નથી પાકું, બે ને બે હોઠોના સરવાળામાં ચૂમી છે તને. કાળી રાતોમાં છુપાઈને ગઝલની આડમાં, પાંચ દસ પંક્તિના અજવાળામાં ચૂમી છે તને. લોકોએ [...]
એક સવારે આવી, મુજને કોણ ગયું ઝબકાવી ? વસંતની ફૂલમાળા પહેરી, કોકિલની લઈ બંસી, પરાગની પાવડીએ આવી, કોણ ગયું ઉર પેસી ? કિરણ તણી કોમળ અંગુલિએ રમ્ય રચી રંગોળી, સોનલ એના સ્નેહસુહાગે કોણ રહ્યું ઝબકોળી ? -સુન્દરમ્
રહું છું યાદમાં તારી મને ચર્ચામાં રસ છે ક્યાં ! ફરક રેખા હું ક્યાં દોરું? પ્રણય ક્યાં છે,હવસ ક્યાં છે ! ભલે બેઠો હજારો વાર એનો હાથ ઝાલીને, પરંતુ એ ન સમજાયું હજી પણ નસ ક્યાં છે . સમય ચાલ્યો ગયો, જ્યારે અમે મૃગજળને પીતા’તા, હતી જે એક જમાનામાં હવે એવી તરસ ક્યા છે ! [...]
તઝમીન એટલે તઝમીન એ ગંભીર પ્રકારનું કાવ્ય સ્વરૂપ છે. મૂળ અરબી શબ્દ પરથી ઉતરી આવેલા આ પ્રકારમાં સ્વીકૃતિ અને શણગારની વિભાવના હોય છે. તઝમીનકારે કોઇ પણ ગઝલકારનો એક શેર, મત્લા કે મક્તા પસંદ કરીને મૂળ શેરના ભાવ, ભાષા, ઝમીન વિ. ને અનુરૂપ ત્રણ મૌલિક પંક્તિઓ પોતે જોડવાની હોય છે. આ પરકાયા પ્રવેશ જેવું દુષ્કર કાર્ય [...]
અસંખ્ય ઝાંઝવા ઘરની હવામાં ભટકે છે, પછીથી હાથની રેખા બનીને અટકે છે. હવે આ વૃક્ષને કેવી રીતે હું વૃક્ષ કહું ? વસંત ડાળીએ બેસે તો ડાળ બટકે છે ! દીવાલ જેવી સલામત જગાઓ શોધીને જુઓ, બધાં જ છબીમાં નિરાંતે લટકે છે. – રમેશ પારેખ
હું હવે મુજને કદી મળતો નથી. શોધતાં યે હું હવે જડતો નથી ! ખુદને જોતાં તો હવે લાગે મને મારા દિલમાં ઈશ કાં વસતો નથી? કાંચની થોડી લખોટી હો, તો બસ નવલખા હીરામાં, મન ભમતો નથી. બસ પરમને પામવું મુજને હવે. મોહ કે માયા થકી ડગતો નથી. આંખ હું બીડું ને બસ, પામું તને તેથી [...]