શિલ્પીની કંડારેલી કૃતિ સમી તારી આકૃતિને, અપલક નેત્રે નિરખવા આ દિલ ઝંખે છે. તારા પ્રેમને ગઝલમાં વર્ણવવા, આ દિલ ઝંખે છે. તારી મધુર યાદોની સ્મૃતિઓનું સ્મારક બનાવવા, આ દિલ ઝંખે છે. સ્વપ્નાઓનાં સહિયારા વાવેતરમાં, તારો સાથ આ દિલ ઝંખે છે. હૃદયની વાતોને શબ્દોમાં બયાન કરવા, આ દિલ ઝંખે છે. દર્દ અને વ્યથા ભરેલી આ દુનિયામાં, [...]
તમારું સ્મિત જોઇ પાગલ બન્યો છું, કિનારો હવે જડતો નથી, મધદરિયે ડૂબ્યો છું, આપનું સ્મિત જ, હૃદયને ધબકતું રાખે છે, બાકી જીવવાનો કોઇ અભરખો હવે રહ્યો નથી. તમારું સ્મિત જોઇ પાગલ બન્યો છું, નથી ખબર રહેતી આ સંસાર તણી જીવવાની, રહી જાઉં છું, દંગ આપનું હૃદયસ્પર્શી સ્મિત જોઇ, ધ્યાન જ્યાં હોય ત્યાંથી, બેધ્યાન થાઉં છું. [...]
સહી-સિક્કા વગરનો, વણલખ્યો કરાર, એ-એકરાર. કરાર છીનવી, કરે બેકરાર, એ-એકરાર. દરાર પૂરે દિલની, એ-એકરાર. આકાર-નિરાકાર, મિલન, એ-એકરાર. -વિભાકર ધોળકિયા
ઓ ઇશ્વર, તારી કેવી કમાલ, દસ પીંછીમાં સમગ્ર સૃષ્ટિની ભાત. એક પીંછીમાં શીતળતાનો અનુભવ, બીજી પીંછીમાં ગરમીની પહેચાન. ત્રીજી પીંછીમાં વરસાદની હેલી, ચોથી પીંછીમાં સપ્તરંગી ભાત. પાંચમી પીંછીમાં હરિયાળીનું સામ્રાજ્ય, છઢ્ઢી પીંછીમાં ફૂલોનો મહેકાટ. સાતમી પીંછીમાં પક્ષીનો ક્લબલાટ, આઠમી પીંછીમાં નદીઓનો ઘેઘારવ. નવમી પીંછીમાં ગીરિઓની હાર, દસમી પીંછીમાં સમગ્ર પ્રકૃતિ દ્રશ્ય. -મેધા સોલંકી
માતા-પિતાની છત્રછાયા છોડી, સુખ-દુ:ખને સથવારે દીકરી ચાલી સાસરે. કુટુંબીઓની હુંફાળી લાગણી છોડી, સાસરાની સંસારરૂપી વાટ પકડવા, હસતી-રમતી, નાચતી-કૂદતી, પારકાંને પોતાનાં કરવા… દીકરી… વીરા, બહેનોના હાથ છોડી, ભરથારનો હાથ પકડવા, નાનપણની સહેલીનો અધવચ્ચે સાથ છોડી, સાસરારૂપી કુટુંબીઓનો સાથ બાંધવા… દીકરી… પોતાના સમાજને અલવિદા કરી, બીજા સમાજમાં પોતાપણું પામવા, છેલ્લે માતૃહૃદય, પિતૃહૃદય સુના કરી લાડલી, દુલારી સાસુ-સસરાનો [...]
પી એચ ડી થયા તો સારું પણ હરેક વિષયમાં વિવાદ કરતા નહિ સંસ્કૃત વ્યાકરણ જાણો છો તો સારું પણ સૌ શાસ્ત્ર સમજાઈ જશે તેવું નથી ધર્મ ગુરુ રાખો તો સારું પણ તેને શરણે રહેવાનું ચુકતા નહિ કાવ્ય રચના કરી કરી જાણો તે સારું પણ ધડા વગરના કાવ્ય કરતા નહિ શાળાનું મકાન કરો તો સારું પણ [...]
મજબૂર માનવીના આંસુ થકી બની વર્ષા ધરતી પર અવિરત વરસી રહી ધારા જોઈ તેની દયનીય દશા વાદળોમાં વ્યાપી ગઈ શ્યામલતા, કર્યો એણે ગગનભેદી ચિત્કાર વીજળીએ આપ્યો સાથ ફેલાવી તીવ્ર પ્રકાશ પાલવમાં સમાવ્યો અવનીએ સંસારના દુઃખોનો અંધકાર પક્ષીઓનો કલરવ શમી ગયો જોઈ વર્ષાનું તાંડવ-નૃત્ય ગગનમાં ફેલાયુ સાત રંગોનું મેઘ-ધનુષ્ય પ્રકૃતિએ કર્યું સ્નાન, પહેર્યો મેઘધનુષ્યનો હાર લીલા [...]
પ્રવાહમાં વહી જવું સહેલું છે પણ સાચી દિશામાં પણ તરી શકાય, જરા પ્રયત્ન કરો ને ! લાંચીયાને લાંચ આપી દેવી સહેલી હશે, પણ લાત પણ આપી શકાય, જરા બહાદુર બનો ને ! ગરીબને ધુત્કારવો કે રડાવવો સહેલો છે, પણ તે ય માણસ છે, તેને પણ રાજી કરો ને ! આત્મ કલ્યાણ સાધના કરતો હો તો [...]
છપ્પનમા વરસે તો કારમો દુકાળ પડે, ……………… છતાં છપ્પનમું લીલુંછમ્મ જાય છે ! થોડાં પાંદડાં ખરેલાં એક માણસમાં, ……………… આજે પણ કોયલ બેસીને ગીત ગાય છે ! કોયલનાં ગીતોથી પડઘાતું આભ, .…………….. અને આભ નીચે ચાલવાનું મારું ! રસ્તાઓ એટલું જ જાણે છે: .…………….. લંબાણ તો પથ ને પથિકનું સહિયારું… ચાલવાની વાત સાત ડગલાંની હોય [...]
રડો શાને મારાં સ્વજન, અવ મારા મરણ પે ? હતો જે રૂપે તે અવ નથી હું, તેથી જ ? પણ ના હયાતી-હસ્તીનું કદી પણ નહોવું, મરણ ના કહો એને; આવું રડવું ન ઘટે વિસ્તરણ પે; તમારું વ્હાલું આ પૂતળું હતું પાંચેભૂતગ્રથ્યું, થયું એકાકારે પ્રગટ મૂરતે ને સૂરતમાં, ફરી તે વ્હેંચાઈ, વિખરઈ જશે પાંચ ભૂતમાં, નથી [...]