માતા-પિતાની છત્રછાયા છોડી, સુખ-દુ:ખને સથવારે દીકરી ચાલી સાસરે. કુટુંબીઓની હુંફાળી લાગણી છોડી, સાસરાની સંસારરૂપી વાટ પકડવા, હસતી-રમતી, નાચતી-કૂદતી, પારકાંને પોતાનાં કરવા… દીકરી… વીરા, બહેનોના હાથ છોડી, ભરથારનો હાથ પકડવા, નાનપણની સહેલીનો અધવચ્ચે સાથ છોડી, સાસરારૂપી કુટુંબીઓનો સાથ બાંધવા… દીકરી… પોતાના સમાજને અલવિદા કરી, બીજા સમાજમાં પોતાપણું પામવા, છેલ્લે માતૃહૃદય, પિતૃહૃદય સુના કરી લાડલી, દુલારી સાસુ-સસરાનો [...]
છલકી રહ્યો સ્વાર્થ આજની દુનિયાદારીમાં, મન મારું આજ રાચી રહ્યું કોઈના સ્વાર્પણમાં કોઈ સંગત ભૂલાવે આજ સર્વસ્વને જાણે, સ્વને વિસરાવું સહજ આજ કોઈના સંગમાં ખબર મને એની એટલી કે કદરની નહિ આશ છતાં સમર્પણ વહી રહ્યું આ એના નિસ્વાર્થમાં ભાવ આપનો નિસ્વાર્થ નથી એનો કોઈ માપ લાગે છે, છોડી દઊં સંબંધો માત્ર જે સ્વાર્થના ઝંખના [...]
પતંગ ઉડ્યો પ્રેમનો, જુઓ દિલના આકાશમાં લાગણીઓનાં ઠુમકા મારી, ઉપર ચડાવેલો રાખજો સ્નેહ દોરીની ઢીલ મુકી, મુક્ત રીતે લહેરાવજો વિશ્વ્વાસની કિન્નાથી તમે મજબૂત એને બાંધજો સંજોગ-પવનની દિશા મુજબ, ફરતો એને રાખજો, ફાટે કરે ક્યાંક તો, હેતની પટ્ટી લગાવજો સુંદર-સપનાનાં રંગો ભરી, મુક્ત ગગનમાં રાખજો, નજરોનાં તમે પેચ લડાવી, જીવનનો આનંદ માણજો અહંનો ઢઢ્ઢો વાળી એને [...]
એક વીજળી થઈ, એક મેઘગર્જના થઈ, ને બે માનવ-આકૃતિ જાણે એક થઈ, હૈયામાં તુફાન, ધસમસતા પૂર સમાન ને દિલની ધડકન વઘું તેજ થઈ અમોને રાત આખી રહી જવાના અરમાન જ્યાં જાગ્યા ને ત્યાં જ અચાનક સહર થઈ સ્વપ્નની રંગીન દુનિયા હકીકત ભયાનક જોઈ વેરાન થઈ નાદાન ‘ક્રિષ્ના’ની મોતનું કારણ પ્રિયતમાની લગ્ન કંકોત્રી થઈ. -‘ક્રિષ્ના’ કિશન [...]
સંબંધો બદલાયા અને નજરો બદલાઈ ગઈ કોઈને હૃદયની વાત કહેતા જિંદગી બદલાઈ ગઈ જુઠી લાગણીઓ સાચી થઈ અને સાચી લાગણીઓને એની આદત થઈ ગઈ મુક્ત હૃદય ઉડ્યું અને શબ્દો સર્જાયા હૃદયની વાત શબ્દોથી કહેવાની લાગણી થઈ ગઈ કેવી અદ્ભૂત ઘટના છે કોઈની સાથેનો અનુબંધ ‘શાયર’ એમણે ‘અમી’ નજર શું કરી એના માટે ગઝલ રચાઈ ગઈ. [...]
આમ અચાનક જતા રહેશો કોને ખબર? ભીંજાઈને પાછા સુકાશો કોને ખબર? અમે તો બેઠા વિશ્વ્વાસના વ્હાણમાં દોસ્ત! અર્ધ વચ્ચે ડુબાડશો કોને ખબર! રણની મઘ્યે ભીનાશ જોઈ હતી અમે, પહોંચાડી મધદરિયે પ્યાસા રાખશો કોને ખબર? વિકટ સમયે ઢાલ પણ બન્યા, આઘાત પણ રહીને પાસ વર્તાશો દૂર કોને ખબર? અમને ઊભા કરવા મોભ બન્યા તમે જ તો, [...]
બાવનની અંદરના કોઈ અક્ષરને તો ઓળખવા દે ! થાઉં પછીથી મઘમઘ પહેલાં અત્તરને તો ઓળખવા દે ! પીડામાં ઓગળતી આંખો, દુઃખમાં ડોલે શબ્દસિંહાસન- આવીને ઊભા અધવચ્ચે કળતરને તો ઓળખવા દે ! સુખ રાજવી ઠાઠ ધરીને સામે કાંઠે બોલાવે છે રસ્તાના શતશત શેવાળી પથ્થરને તો ઓળખવા દે ! કોઈ જંગલી ઘાસફૂલ થઈ ભવભવ મળવાનું નિમંત્રણ કબૂલ, [...]
સંસારના રંગમંચ, પર ભજવાતું, આ, જીવન નાટક, વાસ્તવિક પાત્રોથી ભરપુર રંગમંચ! પડદાઓ પડી રહ્યા છે, હર્ષ-શોકના, સ્નેહના, વેર-ઝેરના, તારું-મારું શાંતિ-અશાંતિના, સંસારના રંગમંચ પર, માનવીના અનેક પાત્રો ભજવાઇ રહ્યાં છે, હસી રહ્યાં છે, રડી રહ્યાં છે. સૌ પાત્રો, અનેક ખેલ ખેલી રહ્યાં છે. જિંદગીનાં આ અવનવા ખેલનું! શું છે આ? માનવીના, અભિનયનો રંગમંચ છે. રંગમંચ પર [...]
હદથી વધારે પ્રેમ કરવામાં મજા નહીં, કારણ વગર રોજમળવામાં મજા નહીં. આકાશમાં ચાંદલો ભલેને ચમકતો રહે, દિલમાં કોઈનું નામ લખવામાં મજા નહીં. સપનાઓ કો’ક વખત હકીકત બને છે, ખોટો રાતે ઉજાગરો કરવામાં મજા નહીં. ચાર દિવસ મજાની ચાંદની રાત હોય છે, આદત અજવાળાની પાડવામાં મજા નહીં. ‘સખી’ સમજાવે છે, તો સમજી લે ગઝલમાં, દિલ પથ્થરોની [...]
માણસોને ઓળખી લો તો ખરા, નાડ તેની પારખી લો તો ખરા. નેહ કેવો છે ભલા ઓ આદમી, હાટ માંડીને લખી લો તો ખરા. પ્રસંગો ભીના તે પાછા વળાવી, આજ તેને જ હરખી લો તો ખરા. જો પથ્થરોનું નગર તો પ્રેમ ક્યાં ? ફૂલ સૌ હૈયે રાખી લો તો ખરા. ‘રામ બોલો’, ‘રામ બોલો’ આખરે શબ [...]