કુક્કડસભા..

July 11th, 2010

ચાલો જઇયે જોવા આજે એક સભા અનોખી,
કુકડાઓની પરિષદે કેવિ-કેવિ માંગો મૂકી!!

કોઇ લડે મુક્તિ માટે, તો કોઇ વંશવેલો ઝંખે,
બધે બસ માણસાઇ વિરુધ્ધ રોકકળ પોકે-પોકે..

રામુ કુકડો મુક્તિ માંગે, છે ત્રણ વરસથી બંદી,
પુરાઇ રહે પિન્જર-જેલમાં-ગરમી હોય કે ઠંડી..

પછી ટહુકી ગિતા કુકડી, કુક્કડપુત્ર એ ચાહે,
પણ માલિક એનો હંમેશ એનાં ઇંડા વેચી ખાયે..

ત્યાંજ ફાટ્યો શંભુ કુકડો, બદલો મારે લેવો,
કતલ થયાં પૂર્વજો મારા,જુલમી કસાઇ કેવો!!

છેલ્લે પોક્યા કુક્કડરાજ, અહિંસક જંગ હવેથી શરુ,
આહવાન આપ્યું ભુખ-હડતાલનું,હવે કરું કે મરું!!

ઇંડા ના આપે મુરધી કોઇ, મુરઘાઓ ના ચણે દાણા,
માણસ કરતાં લાગ્યા એમને કુતરા-બિલાડા શાણાં..

એક ચતુર મુરઘાએ ત્યાંજ એવું કાતિલ ડહાપણ ઢોળ્યું,
આપીયે રોગ અસાધ્ય માણસને, કહી બળતામાં ઘી હોમ્યું!!

નક્કી કર્યું કુક્કડરાજે કે એક રોગીલો ફતવો જારી થાય,
મરતો-તરફડતો-ડરતો માણસ પછી આપણને નહિ ખાય..

ત્યાંજ આવ્યો શ્વાન ઘુરકતો ને સભા થઇ બરખાસ્ત,
કુક્કડરાજનાં રામ રમ્યાં, ખુંપ્યા તિક્ષ્ણ ગરદને દાંત..

- ચિન્મય જોષી

ફૂલ કરોડોનું

May 29th, 2010

મારે વેચવું એક એવું ફૂલ જે છે કરોડોનું,
નોંધી લો માહિતી એની,હોય જો ખરીદવાનું,
રહેંઠાણ ડાયરીના ત્રિસમે પત્તે,ગામ સંવેદનાનું!
લાગણીભીડ અનુભવી મારે ક્યાં લગી વેઠવાનું..

એક નમણીનાં હાથે ભેંટ મળેલું,
એનો પ્રેમ સમજી દિલમાં શણગારેલું,
પછી એની નફરતની આગમાં જલેલું!
એકતરફા પ્રેમમાં વર્ષો કરમાયેલું..

બેજાન પત્તિયોને એની રોજ આંસુઓથી સિંચ્યું,
ખઠમિઠ્ઠી યાદોની ખુશનુમા હવા મળતાં ફળ્યું,
ખાતર તો ઊંચી જાતનું લાગણિયોનું ભળ્યું!
તરોતાજા થયું ફરી જ્યારે મન-ઉપવનમાં રોપ્યું..

એના રહેતાં દિલના ઘરમાં બીજું કોઇ ના આવે,
મારા દિલના દરવાજા પર હવે કોઇ દસ્તક મારે,
આવકારી દિલમાં જ્યારે એને તો ફુલ કાંટા બતાવે!
ધરમાં કાયમનું રહેવાસી છે એ એવું મને મનાવે..

રોજ એનાં પંખડીયોથી યાદ તાજી રહે,
દિલમાં ફરતું લોહી મને રોજ આવી કહે,
ફુલ કરે દાદાગિરી કાયમ એ હવે નહિ સહે!
કાઢો ફુલને બહાર એ વિના દિલમાં એ ના વહે..

આપીશ હું ભાડેપટ્ટે પણ જો સિખવો હોય તમારે પાઠ,
કોઇ ફુલ લેવું નહિ એવું જેને હોય પ્રેમ સંગ સાંઠગાંઠ,
પાછું આપજો ફુલ મને જો હોઉ હયાત ઉમ્મરે એક્સો-આંઠ!
ગુલાબનું ફુલ છે લાલ એવું! બરકરાર હજી એનો ઠાઠ..

પાછું લઇ લે ફુલ ઓ નમણી! કાણી કોડીયે એ તારું,
ડાયરીમાં મે સાચવી રાખ્યું એવું જતનથી સારું,
અસ્સલ માલિકને મળ્યું ફરિ એમ કહી દિલ ઠારું!
કોઇ તો આવશે લેવા નહિતર અનજાનું-અણધારું..

- ચિન્મય જોષી

એક શમણું એવું આવ્યું..

April 6th, 2010

સાક્ષાત્કાર ની એ ક્ષણે પ્રભુ સામે ઊભા,
વરદાન ની પોટલી ખોલી માંગવાનું કહી બેઠા..!

ગહન વિચારી એમની જોડે સમય પાછો માંગ્યો,
એમને રિઝવતા ગયેલો સમય હવે માણવો લાગ્યો..!

પ્રભુ તાડુક્યા આ તે શું માંગ્યુ મુર્ખ!?
મે કિ’ધુ સમજો પ્રભુ! એ જ મારું દુખ..!

તમને ચાહું એટલો મારા જીવન ને પણ ચાહું,
વિતી ગયેલા ક્ષણો તો હું પાછો કેમ ના માણું??

પ્રભુ મુંઝાયા અલ્યા તો તે તપ શા’ને કર્યો?!
છતે સુખે મને ખોળવા નાહક નો મર્યો!.!

તમને જોયા પછી હવે દિલની મુરાદ પુરી..
આપો પાછો સમય એ વિના જીવન-જાત્રા અધુરી..!

તપશ્ચર્યા એ મારા બચપન-જુવાની એવા ખાધાં!!
તમને જોઇ ને સફળ થયો હવે જીવવું સિધા-સાદા..

પ્રભુ ઉવાચ ભક્ત આ કેવિ માંગ કરિ..!
ધન આપું-સૌંદર્ય આપું વિચારી જો ફરિ..

કહ્યુ મેં પ્રભુ મારું આયખું હવે બાકી પંદર વર્ષ,
એમા શું કરું ધન ને સૌંદર્ય નું હું એકલો પરવશ..!

હસતા પ્રભુ તથાસ્તુ વદયા સમય નથી પાછો આપતો..!
બાકી નું આયુષ્ય તુ સુખ-શાંતિ મા છો’ને કાપતો..

ત્યારે જ જાગ્યો શમણાંમાંથી અને વળી એક કળ,
નક્કી કર્યું ઊજવિશ હવે જિંદગી નો પળે-પળ..

- ચિન્મય જોષી

અમદાવાદ આજનું..

March 2nd, 2010

જુની-જાણીતી-ગેબી ગલીયોનું ગાઢ જંગલ કર્ણાવતી,
પુરપાટ દોડતું ફ્લાયઓવર અમદાવાદ થઇ ગયું..

ધંધા-લોકો પણ બદલાયાં કંઇક એ ગતિથી અહિં તો,
માણેકચોકની કટિંગ ચા નું કોર્પોરેટ બરિસ્તા થઇ ગયું..

સાબરમતીનાં સુકા પટ પર ચાલતા પહેલાં જ્યારે,
રેવા ભળતાં હવે,નદી પટ નું રિવર-ફ્રંટ થઇ ગયું..

કાંકરિયાનું અનેરુ રુપ ને “જનમાર્ગ” નું સુંદર માળખું,
તળાવ-નદી પછી ખખડધજ બસોનું મેકઓવર થઇ ગયું..

અહિં જ ઉગેલા નિરમા-રિલાયન્સનાં જગમગતાં સુર્યો ક્યારેક,
આજે તો શહેર દેશભરનું ફાર્મસી-હબ પણ થઇ ગયું..

વેપારી તો પાક્કા આપડે,પણ વિજ્ઞાનમાં ક્યાંક કચાશ હતી,
પહેલું પગથીયું માંડ્યું ને ઉભું સાયન્સ-સિટી થઇ ગયું..

દાદા કહે આપણા અમદાવાદની દશા છે એવી બેઠી,
જુની પેઢીયોનું જુનું કર્ણાવતી વાઇબ્રંટ-સિટી થઇ ગયું..

થવા દો હજી થોડો ઠાઠમાઠ અમદાવાદનો વડિલ!!
જુનું મનગમતું,પણ દરેક મન ક્યારનું ગ્લોબલ થઇ ગયું..

ભલે ને બદલાતી કર્ણાવતી તું અમદાવાદ થકી,
લાડકી રહિશ હંમેશ પછી જે પણ લુક તારું થઇ ગયું..

- ચિન્મય જોષી

નફરત છે મને…

January 26th, 2010

એક હતો નથુરામ અને બીજો સાવરકર,
પ્રણ લીધું અખંડ ભારતનું એમ રહ્યા અમર..

આજ સુધી એમની આત્માઓ મોક્ષ માટે ઝંખે,
ભાષાવાદી નાગ-”રાજો” દરરોજ એમને ડંખે..

જે ધરતી પર આવા સ્વપ્નદ્રષ્ટા અવતર્યાં,
કમનસીબે હવે વિઘટનકારી-”રાજ” તરવર્યાં..

એ ધરતી-પુત્રો આજે ભારત-પુત્રો ને મારે,
ભાષાવાદથી રાજનિતીની મેલી દુકાનો તારે..

એવું કહેતાં ગર્વથી ફરે-વોટ અમને આપો,
ભાષા અને સંસ્ક્રુતિ નો હું જ એક રખવાળો!!

અખંડ ભારત દુર રહ્યું,હયાત ભારત તોડી પાડો,
ભૈયો-સિંધો-મલ્લાઓ ને મુંબઇમાં થી જ કાઢો..

મુંબઇકર કહે “રાજ”-કર્તો અમારો એકદમ છે સાચો,
અમારા જેવાં ગુજરાતી-મરાઠી ની વ્યથા પણ તમે વાંચો..

રહેતા પેઢીઓથી અહિં-ગળથૂંથી ગુજરાતી-ગુર્જરી જ વતન,
જો કોઇ ધરતી-પુત્ર મારે અમને તો ખુશ થશે તમારું મન??

ભાગલા પાડો-રાજ કરો ની નિતી બહુ પુરાની છે,
આ નિતી એ ભારતમા ને સદિયો ગુલામી આપી છે..

જેમણે વાપરી આ નિતી તે આજ બદનામિ ભોગવે છે,
સદભાવી ને આખરે તો સકળ લોક-જન વંદે છે..

ધર્મ-જાતિ પર કર્યાં ટુકડાં ત્યાં સુધી તો ઠીક,
ભાષાવાદને છંછેડશો હવે તો નિકળી જશે ચીંખ..

-ચિન્મય જોષી.

આજની પ્રેમિકાઓની વ્યથા-કથા..

January 21st, 2010

(મંદાક્રાંતા છંદ રાગ)

જો-જો કેવા ધતિંગ કરશે પ્રેમિકા જાણીજોઇ,
પ્રેમિ બળશે એવી મુંઝવણે કરિ મેં ભુલ કાંઇ!?
મોહ મચકોડે આંખો અગનની જલતી ધૂ-ધૂ મશાલો,
જાણે ફુટશે મુખ-કમળથી ગાલીયું બે-ચાર કોઇ,
આજે આવ્યો મોડો પાછો,ફૂલ પણ ગયો ભુલી,
કાલે મારો મિસ્ડ કોલ જોઇ કોલ ના કર્યો ફરી,
આવો કેવો પ્રેમ તારો એવી ફરિયાદ એની..

(અનુષ્ટુપ છંદ રાગ)

ફરી જો મોડો પડ્યો,કે કોલ-બેક ના કર્યો,
ફૂલ જોડે ચોકલેટ પણ આપવી પડશે પછી,
આખરી આ ચેતવણી,ત્રીજી વાર મને મળી,
તોય ખાતરી મારી કે મળશે હજી ઘણી-ઘણી..

(મંદાક્રાંતા છંદ રાગ)

ભુલો આવી અક્ષમ્ય કરીને,ઉભો હું નિર્લજ્જ જેવો,
એની એવી ચીઢ એને કે,પ્રાયશિત કરાવી લેવો,
નહિ તો ભવિષ્યે વંઠી જાશે,માનશે ના વાત કોઇ,
કોફી સાથે શોપિંગ કરાવજે,તો જ જાશે પાપ ધોઇ..

(અનુષ્ટુપ છંદ રાગ)

ડિનર તો બહાર કરીશું પણ,આઇસક્રિમ ખવડાવજે હની,
વારંવાર કહેજે લવ યુ,જુદાં પ્રેમ-શબ્દો ભણી,
આપણા ડેટ ની આ વાતો,બીજાં ને કરતો નહિ,
બીજાં કોઇ જાણશે જો,ભુલો કેવી તે કરિ!!
કહેશે મને સજા કરવાં,હજી થોડી આકરી..

-ચિન્મય જોષી.

દેશપ્રેમી ઉત્તરાયણ

January 15th, 2010

પતંગોની ઋતુ ઉત્તરાયણ કંઇક મને કહેવા લાગી,
દિલના લોંચીંગ પેડ પરથી કલ્પનાની મિસાઇલ દાગી..

બનાવી શુરવિરોની પતંગો ચગાઓ આકાશમાં,
દુશ્મનો ઠાર થઇ જશે,બસ એક જ ઢીલ-ખેંચમાં..

થવા દો પેચ આ અંતિમ,દુશ્મનોથી ધારદાર,
જિત થશે ફરિ આ અવસરે,સત્યની શાનદાર.!

દેશ મારો ભોળો એવો કલયુગને પણ ના પિછાણે!!
વારંવાર માંજો મારે ઘા,તોય થાય હરખઘેલો કટાણે!!!

ધ્યાન થી જુઓ,દુશ્મનો અણધારી ખેંચ-ઢીલ દેશે,
કાપીને ચાંદલીયા-પતંગ જેવો દેશ,કાડે પણ કહેશે.!

જણાવી દઉં શાંતિનાં દંભી પૂજારીઓને ફરિ,
ફાટશે ચાંદલીયો હવે,ગુંદરપટ્ટી જરા જો કરિ..

યાદ રહે નભમાં હંમેશ એક જ પતંગ હોય ટોચે,
લુંટણિયાઓ પૂર્વ-પશ્ચિમેથી રોજ ચાંદલીયો નોચે..

મારા ચાંદલીયાને અભય લહેરાતો જોઉં ત્યાં લગી ના જંપુ,
પછી ભલે હું કોઇ દિ કટ્ટર તો કોઇ દિ મુર્ખાઓમાં ખપું..

- ચિન્મય જોષી.

પ્રેમની રજુઆત-એક મીઠો કોયડો..

January 2nd, 2010

હું તો તારા પ્રેમમાં છું થઇ ગયો પાગલ,
એટલું પણ ખબર નથી કે આ પ્રેમ છે કે આકર્ષણ્…

તારી જોડે પ્રેમ છે કહેતાં મગજ ધોકા મારે,
પ્રેમ નથી એવું માની લેતાં દિલ ધક્કે ધબકારે…

પ્રેમ છે કે આકર્ષણ શોધવામાં દિવસો બહું વિતાવ્યાં,
પછી દિલ એ મગજ ને વશ કર્યું એવા દિવસો પણ આવ્યાં…

પપ્પા-મમ્મી પ્રેમ વિરોધી,પણ મિત્રો પાનો ચઢાવે,
પ્રેમ-આકર્ષણનો કોયડો ત્યારે દિલ ને મગજ દુખાવે…

લાગણીઓને પૂછ્યું તો એ પ્રેમ ની સાક્ષી પૂરાવે,
વિચારોને છેડતાં એ આકર્ષણ છે એમ મનાવે…

દિલ ને મગજની દોસ્તી કરાવી નિર્ણય એક લેવડાવ્યો,
તને જ પૂછી લઉં એવું કહીને ઝગડો એમનો ટાળ્યો…

આજે પૂછું-કાલે પૂછું કરતાં મોકા બહુ ગુમાવ્યાં,
મારી બેદરકારીએ બીજા ઘણાં જણ ફાવ્યાં…

તું પણ પાછી કોઇ દિ રુઠે કોઇ દિ ખુબ હસાવે,
રોજ મારો કોયડો તું હજી વધું જટિલ બનાવે…

મને મુંઝવતો કોયડો હંમેશ બીજા સૌને પણ નડતો,
ઉકેલ એનો કોઇ દિ તોય કોઇને ના કળતો…

- ચિન્મય જોષી

રુપ અને પ્રેમ…

January 1st, 2010

રુપની દરેક અદા લાવશો તમે જો,
પ્રેમનાં અંબાર ખડકીશું અમે તો…

રુપની મોહકતા મહેકાવશો તમે જો,
પ્રેમની કોમળતા બતાવશું અમે તો…

રુપનાં ઝગારા મારશો તમે જો,
પ્રેમનો દિવો પ્રગટાવશું અમે તો…

રુપનું વજ્ર ચલાવશો તમે જો,
પ્રેમની ઢાળ બનાવશું અમે તો…

અંગ રુપથી સજાવશો તમે જો,
બેનંગ પ્રેમનું માણશું અમે તો…

રુપનાં ચાર દિ ઉજવશો તમે જો,
પ્રેમને ચિરાયું આપશું અમે તો…

પ્રેમ ભર્યાં દિલને તેજોમય કરીશું અમે જો,
રુપની બપોર પણ ચાંદની લાગશે તમને તો…

- ચિન્મય જોષી

ગુલમહોરનું ઝાડ

December 25th, 2009

અમદાવાદમાં વાસણા પાસે ભાવના એપાર્ટમેન્ટમાં અમારું જુનું ઘર હતું તેની સામે એક બહુ જ મોટું ગુલમહોરનું ઝાડ હતું, એ ઘર બદલીને બીજે રહેવા ગયાં પછી થોડા દિવસ તો નવાં ઘર માં ખુબ મજા આવી પણ પછી એ જુનું ઘર અને ગુલમહોરનું ઝાડ બહુ જોરથી યાદ આવવા લાગ્યું..વારેઘડિયે પેલા ગુલમહોરનાં ઝાડને અને જુનાં મિત્રોને જોવા-મળવા જતો,આજે પણ એ નાનપણનાં દિવસો બરાબર યાદ છે..કદાચ એ પાછા જીવવા મળી જાય તો કેવી મજા!!

——————————————————————-

મને યાદ આવે પેલું ગુલમહોરનું ઝાડ,
લાલ-લાલ ફૂલો એનાં લીલાં-લીલાં પાન..

મને યાદ આવે લંગસિયાંની રમઝાટ,
ધોમધખતી બપોરથી ઠંડી-ઠંડી સાંજ..

મને યાદ આવે એનાં ટેટાં નો કકળાટ,
ભેરુઓ અમથાં લડે મોડી-મોડી રાત..

મને યાદ આવે પેલાં મલ્લા માતા,
ઝાડ નીચે મંદિર બને આરતી ગાતા..

મને યાદ આવે પેલી ચોમાસાની ધાર,
ઝાડ નહાય સુંદર રીતે વારંવાર..

મને યાદ આવે પંખીઓનો ફફડાટ,
બિલ્લીમાશી આવી કાઢશે માળાઓનો દાટ..

મને યાદ આવે એનાં શિતળ છાયાં,
આજે મન દુઃખે મેં એ દિવસો ક્યાં ખોયાં??

- ચિન્મય જોષી

RSS Feed

  • Digg
  • Delicious
  • Furl
  • Stumble
  • Technorati
  • Yahoo
Gujarati Books