ચાલો જઇયે જોવા આજે એક સભા અનોખી,
કુકડાઓની પરિષદે કેવિ-કેવિ માંગો મૂકી!!

કોઇ લડે મુક્તિ માટે, તો કોઇ વંશવેલો ઝંખે,
બધે બસ માણસાઇ વિરુધ્ધ રોકકળ પોકે-પોકે..

રામુ કુકડો મુક્તિ માંગે, છે ત્રણ વરસથી બંદી,
પુરાઇ રહે પિન્જર-જેલમાં-ગરમી હોય કે ઠંડી..

પછી ટહુકી ગિતા કુકડી, કુક્કડપુત્ર એ ચાહે,
પણ માલિક એનો હંમેશ એનાં ઇંડા વેચી ખાયે..

ત્યાંજ ફાટ્યો શંભુ કુકડો, બદલો મારે લેવો,
કતલ થયાં પૂર્વજો મારા,જુલમી કસાઇ કેવો!!

છેલ્લે પોક્યા કુક્કડરાજ, અહિંસક જંગ હવેથી શરુ,
આહવાન આપ્યું ભુખ-હડતાલનું,હવે કરું કે મરું!!

ઇંડા ના આપે મુરધી કોઇ, મુરઘાઓ ના ચણે દાણા,
માણસ કરતાં લાગ્યા એમને કુતરા-બિલાડા શાણાં..

એક ચતુર મુરઘાએ ત્યાંજ એવું કાતિલ ડહાપણ ઢોળ્યું,
આપીયે રોગ અસાધ્ય માણસને, કહી બળતામાં ઘી હોમ્યું!!

નક્કી કર્યું કુક્કડરાજે કે એક રોગીલો ફતવો જારી થાય,
મરતો-તરફડતો-ડરતો માણસ પછી આપણને નહિ ખાય..

ત્યાંજ આવ્યો શ્વાન ઘુરકતો ને સભા થઇ બરખાસ્ત,
કુક્કડરાજનાં રામ રમ્યાં, ખુંપ્યા તિક્ષ્ણ ગરદને દાંત..

- ચિન્મય જોષી