ઉડો હળવેકથી છે વિજ્ઞાનના પવન વીરા!
જરા સંભાળજો હૈયા તણાં ઉપવન વીરા!

ચૂમી ધરતી વતનની, આંબજો ગગન વીરા!
નિશાનો ઉચ્ચ, છો તન-મનનુ હો દમન વીરા!

પડે કિંમત ભલે પણ મૂલ્યોનું હો જતન વીરા!
વિકાસો એય શું જ્યાં માણસાઈનુ પતન વીરા!

ધરીને હામ કરજો તિમિરનુ હનન વીરા!
પસારો તેજ ને વિશ્વમાં અમન વીરા!

રહસ્યો વેદનાં ખૂલશે કદી પ્રસ્વેદથી,
બનો કર્મઠ, કર્મોની ગત ગહન વીરા!

-ગુરુદત્ત ઠક્કર.
(DEDICATING THIS POEM TO STUDENTS WHO PASS OUT FROM 12TH STD}