શ્વાસ ખખડે છે અને વાગે છે, સાવ ખાલી ઘડો આ લાગે છે. કોણ તારા વિશે ગઝલ લખવા- આમ મારામાં રોજ જાગે છે ? ઓણ ચોમાસું ઝટ ગયું બેસી, ને બધાં સ્વપ્ન તો નિભાડે છે. એક વેળા ફૂટી જઈ માણસ, જિંદગીભર કરચ ઉપાડે છે. ટેવવશ સાવ કાચા નખ જેવી- રોજ મિસ્કીન રાત કાપે છે. – રાજેશ [...]
હું ચહેરો ત્યાં જ છોડીને તને મળવા નહિ આવું, કે દર્પણ તોડી ફોડીને તને મળવા નહિ આવું. ખુમારી તો ખરેખર વારસાગત ટેવ છે મારી, હું મારી ટેવ છોડીને તને મળવા નહિ આવું. કહે તો મારું આ માથું મૂકી લાઉં હથેળી પર, પરંતુ હાથ જોડીને તને મળવા નહિ આવું. તું દરિયો છે, તો મારું નામ ઝાકળ [...]
તારી સાથે ગાળેલી રમ્ય રાત્રિની સૌભાગ્યવતી યાદ ફરી થનારા પ્રગાઠ મિલન સાથે સંવનન કરતી હતી ત્યાં જ કાયમી વિરહના અચાનક ઊમટેલા વંટોળિયાના એક જ સુસવાટે ઉથલાવી તોડીફોડી નાંખી કંકુની શીશી… હવે ઢોળાયેલા કંકુને વાગે છે નર્યા કાચ… -પન્ના નાયક
सरहद की दोनों ओर चहकता चमन रहे, એક જ રહે હૃદય, ભલે નોખાં વતન રહે. બંને તરફના લોક વિચારે બસ આટલું- मुझ से कहीं अधिक तेरे घर में अमन रहे । सूरों की तरह लफ़्ज़ भी सरहद से हैं परे, ઇચ્છું છું, મારા કંઠમાં તારું કવન રહે. ફોરમને કોઈ રેખા કદી રોકી ક્યાં શકી ? [...]
રોનક છે એટલે કે બધે તારું સ્થાન છે નહિતર આ ચૌદે લોક તો સૂનાં મકાન છે દીવાનગીએ હદ કરી તારા ગયા પછી પૂછું છું હર મકાન પર, કોનું મકાન છે. દિલ જેવી બીજે ક્યાંય પણ સગવડ નહીં મળે, આવી શકે તો આવ, આ ખાલી મકાન છે. થાશે તકાદો એટલે ખાલી કરી જશું, કીધો છે જેમાં [...]
તમામ ઝાકઝમાળો તમામ સ્તરનું સુખ, બધું જ છેવટે લાગે ઉપર-ઉપરનું સુખ. કોઈની હૂંફ અને હાજરી જરૂરી છે, ફકત આ ચાર દીવાલો જ નથી ઘરનું સુખ. બની શકે તો એ વસમા દહાડા પાછા દે, ઘણું જ કપરું છે ભોગવવું મન વગરનું સુખ. નજીક એટલાં આવ્યાં કે ગઈ નિકટતા પણ, નથી જ દૂર કે પામું ખુશી-ખબરનું સુખ. [...]
લાખ કરું છું યત્નો તોયે સાંજ કશું ક્યાં બોલે છે ? બંધ અમારા આંસુઓનો રોજ સિફતથી તોડે છે. અણસમજુ માણસ છે, દિલનો કાચ તૂટે ને રોવે છે, ને એક માણસ શાણો છે, શીશાથી પથ્થર ફોડે છે. પંખી-પંખી, કલરવ-કલરવ, ચીસો-ચીસો બીજું શું ? કાંઈ નથી, બસ વૃક્ષ તૂટ્યું છે, બાકી સઘળું ઓ.કે. છે. હું ચાહું છું [...]
ભીંતને લીધે જ આ પાડોશી જેવું હોય છે, એક સમજૂતીસભર ખામોશી જેવું હોય છે. તન જિવાડી રાખતા એક જોશી જેવું હોય છે, મન કોઈ મરવા પડેલી ડોશી જેવું હોય છે. એ મને મૂકીને ફરવા પણ જઈ શકતો નથી, મારા પડછાયાને પણ નામોશી જેવું હોય છે. – મુકુલ ચોકસી
તું જો આજે મારી સાથે જાગશે; ચાંદ થોડો ચાંદ જેવો લાગશે ! કોણ તારી વાત સાંભળશે, હૃદય ! એક પથ્થર કોને કોને વાગશે ! તું અમારો છે તો, ધરતીના ખુદા ! તું અમારા જેવો ક્યારે લાગશે ? જિંદગી શું એટલી નિર્દય હશે ? એ મને શું એક પળમાં ત્યાગશે ? હું રડું છું એ જ [...]
તારી સુવાસ અંગ થકી ઓસરી નથી, આશ્લેષથી તું જાણે કદીયે સરી નથી. ફૂલોએ કેમ જાણી હશે આપણી કથા? મેં તો ચમનમાં વાત કોઇને કરી નથી. આ રસ્તે આવવાની ઉતાવળ કરો નહીં, આંખો મેં આખે રસ્તે હજી પાથરી નથી. શમણું છે એ કહો છો, તો માની લઇશ હું, મેં તો હજી બે પાંપણો ભેગી કરી નથી. [...]