કેમ પડતું નથી બદન હેઠું,
ક્યાં સુધી જીવવાનું દુ:ખ વેઠું.
દેહમાંથી માંડ બ્હાર આવ્યો ત્યાં,
અન્ય બીજું કોઈ જઈ પેઠું.
અગ્નિજ્વાળા શમી ગઈ અંતે,
કોણ આ રાખથી થતું બેઠું.
કોને મોઢું બતાવીએ આદિલ,
માટીનું ઠીકરું અને એઠું.
- આદિલ મન્સૂરી
એક પોએટ એટલે મૂંઝાય છે
ભાષાબાઈ એઇડ્સથી પીડાય છે
વ્હેર ધ શુ પિન્ચીઝ ખબર પડતી નથી
બ્લડસ્ટ્રીમમાં પીડા જેવું થાય છે
એઈજ સિક્સટીની થઈ ગઈ એ ખરું
કિન્તુ તું સિક્સટીન દેખાય છે
હું લખું ઇંગ્લીશમાં તારું નામ ને
એમાં સ્પેલિંગની ભૂલો થાય છે
શી વુડન્ટ લિસન ટુ એનિવન અદમ
આ ગઝલને ક્યાં કશું કહેવાય છે
- અદમ ટંકારવી
મેં તજી તારી તમન્ના તેનો આ અંજામ છે,
કે હવે સાચે જ લાગે છે કે તારું કામ છે.
છે સ્ખલન બે ત્રણ પ્રસંગોમાં મને પણ છે કબૂલ,
કોણ જાણે કેમ આખી જિંદગી બદનામ છે.
એક વીતેલો પ્રસંગ પાછો ઉજવવો છે ખુદા!
એક પળ માટે વીતેલી જિંદગીનું કામ છે.
આપની સામે ભલે સોદો મફતમાં થઈ ગયો,
આમ જો પૂછો બહુ મોઘાં અમારાં દામ છે.
જિંદગીના રસને પીવામાં જલ્દી કરો ‘મરીઝ’,
એક તો ઓછી મદિરા છે, ને ગળતું જામ છે.
- ‘મરીઝ’
“દીલ કરે છે એક ગઝલ લખુ,
આવી લખુ ? કે તેવી લખુ ?
ચિન્મય ની જેમ દુનિયાદારી લખુ,
કે ચંદ્રેશ ની જેમ દીલ ની વાત લખુ,
બધા જાણે તેમ ખુલ્લેઆમ લખુ,
કે ડરી- ડરી ને ઠરીઠામ લખુ,
દીલ ના દુઃખ ની વાત લખુ,
કે હસીખુશી ના પ્રાશ લખુ,
સમજી વિચારી ને આજ લખુ,
કે આડેધડ “બદનામ” લખુ,
કોઇકને તો પસંદ આવે તેવુ પ્રગાઢ લખુ,
કે બધા જ નકારે એવુ કાજ લખુ,
પાણી ના વમળ જેવુ ગોળાકાર લખુ,
કે ધારા જેવુ સીધુ આમ લખુ,
પ્રેમ ના ગયા એ ભૂતકાળ લખુ,
કે આવનારા નવા સંગાથ લખુ,
આવી લખુ ? કે તેવી લખુ ?
દીલ કરે છે એક ગઝલ લખુ.”
- જૈમિન મક્વાણા- “બદનામ”
અમદાવાદમાં વાસણા પાસે ભાવના એપાર્ટમેન્ટમાં અમારું જુનું ઘર હતું તેની સામે એક બહુ જ મોટું ગુલમહોરનું ઝાડ હતું, એ ઘર બદલીને બીજે રહેવા ગયાં પછી થોડા દિવસ તો નવાં ઘર માં ખુબ મજા આવી પણ પછી એ જુનું ઘર અને ગુલમહોરનું ઝાડ બહુ જોરથી યાદ આવવા લાગ્યું..વારેઘડિયે પેલા ગુલમહોરનાં ઝાડને અને જુનાં મિત્રોને જોવા-મળવા જતો,આજે પણ એ નાનપણનાં દિવસો બરાબર યાદ છે..કદાચ એ પાછા જીવવા મળી જાય તો કેવી મજા!!
મને યાદ આવે પેલું ગુલમહોરનું ઝાડ,
લાલ-લાલ ફૂલો એનાં લીલાં-લીલાં પાન..
મને યાદ આવે લંગસિયાંની રમઝાટ,
ધોમધખતી બપોરથી ઠંડી-ઠંડી સાંજ..
મને યાદ આવે એનાં ટેટાં નો કકળાટ,
ભેરુઓ અમથાં લડે મોડી-મોડી રાત..
મને યાદ આવે પેલાં મલ્લા માતા,
ઝાડ નીચે મંદિર બને આરતી ગાતા..
મને યાદ આવે પેલી ચોમાસાની ધાર,
ઝાડ નહાય સુંદર રીતે વારંવાર..
મને યાદ આવે પંખીઓનો ફફડાટ,
બિલ્લીમાશી આવી કાઢશે માળાઓનો દાટ..
મને યાદ આવે એનાં શિતળ છાયાં,
આજે મન દુઃખે મેં એ દિવસો ક્યાં ખોયાં??
- ચિન્મય જોષી
“શુ લઈ ને આવ્યા હતા, શુ લઈ ને જાવાના છે,
રાખ ના રમકડા રાખ મા ભળી જાવાના છે,
જાણકારો કહે છે મધ્યાહને છે સૂરજ એની ઉંમરના,
એક દિવસ એના કિરણો પણ વિખેરાઈ જાવાના છે,
આંખો મીંચી જેની પાછળ લાંબી દોટ મૂકી,
એ પૈસા પણ ક્યાં કામ આવવાના છે,
પ્રેમ કર્યો,દુઃખ સહ્યા,સાથે રહ્યા કે છૂટા પડ્યા,
લાગણીઓ આ બધી ક્યાં સંભારવાના છે,
માતા-પિતા, ભાઈ-બહેન, પ્રેમ કે વ્યભિચાર,
દરેક સંબંધો પાછળ વિસરાઈ જાવાના છે,
નથી હોતા ખિસ્સા કફન ને “બદનામ” ,
અનિતિ નુ ધન કેવી રીતે સાથે લઈ જાવાના છે,
એટલે કહુ છુ મિત્રો ચિંતા છોડી મોજ કરો,
આ દિવસો ક્યાં પાછા આવવાના છે,
રાખ ના રમકડા રાખ મા ભળી જાવાના છે”…
- જ઼ૈમિન - “બદનામ”
નોટોમાં વાળે છે સિક્કામાં ચલાવે છે મને
યાદ આવું છું તો સસ્તામાં વટાવે છે મને
લાલ બત્તીમાં મને ઑન કરે સાંજ ઢળે
મોડી રાતે એ વળી પાનમાં ચાવે છે મને
દિવસે કચરામાં વાળે છે એ મારા અવશેષ
રાતે બારીમાં નવેસરથી સજાવે છે મને
મારો ઉલ્લેખ થતાં એનું હસીને થૂંકવું
નામથી ગાળ સુધી ગળફામાં લાવે છે મને
કાળા લોહીનું ફરી ઘૂમરાવું પરસેવામાં
સ્પર્શ-પાતાળકૂવામાં એ તરાવે છે મને
- હેમંત ઘોરડા
Gujarati Kavita - “ગુજરાતી કવિતાઓ” is powered by WordPress
Free Wordpress themes distributed by Rock Kitty
