Archive for November, 2009
હિંસા-અહિંસા
November 25th, 2009
અહિંસાવાદી વિચારસરણી ખુબ મુસીબત લાવી,
કાયરતા હવે અહિંસાનો ડાગલો પેહેરી ફાવી…
ભૂલી ગયા ઈતિહાસ સૌ શિવાજી-ટીપુ-રણજીતસિંહનો,
ઘર કરિ ગયો અહિંસાનો કાયર વાયરસ ગાંધીનો…
મુગલ મર્યા- અંગ્રેજ ગયાં દેશ આઝાદ થયો લાગ્યો,
હમણાં મોડે ભાન થયું,પછી અહિંસાનો દોરદમામ આવ્યો…
અહિંસાના સગવડીયા સ્વભાવથી જ્યારે બધા છે રાજી,
શૂરવીરતા ત્યારે હિંસાખોરી નું લેબલ લઈને લાજી…
હિંસા-અહિંસા એ કુદરતનો નિયમ-સિક્કાની બે બાજું,
તોય પચાસ વર્ષ વગાડ્યે રાખ્યું કાયરતાનું વાજું…
મસ્તક વાઢ્યું-હાથ જખ્મી ભારત લોહીલુહાણ,
સૌ બાજુથી દુશ્મન ઘેરી માર્યે રાખે બાણ..
આંગળી ઉગારે તો હાથ કાપોની નિતી જલ્દી કોઇ લાવો,
ભારતમાતાને નહી તો કોરિ ખાશે ચિનો-પાકો બાવો..
રશિયા-અમેરિકા-બ્રિટન બધાં ડફણાં મારે રાખે,
ભારતને આ ત્રિપુટી બોડી બામણીનું ખેતર ભાખે…
લે બોઘું ને કર સિધું કંઇક એવુ કરવુ પડશે,
એવું કરવા જતા પાછી અહિંસાની કાયરતા નડશે..
જનાક્રોશ જ્યારે એક અવાજે બનાવટી અહિંસા ફગાવશે,
ગાત્રો ગળશે દુશ્મનના ત્યારે શુરવિર હિંસા ભગાવશે…
હદ થયી,નિષેધ કરો હવે નિર્બળતાની અહિંસા,
પળ ભર પણ સમ્માનથી જીવે જયઘોશ કરતી હિંસા…
- ચિન્મય જોષી
હમણાં હમણાં
November 24th, 2009
પંખીએ ઘર બાંધ્યું પાછું હમણાં હમણાં
ઝાડ ફરી લાગે છે તાજું હમણાં હમણાં
કોનો એને સંગ થયો છે ખબર નહીં
બોલે છે એ સાવ જ સાચું હમણાં હમણાં
પહેલાં તો હું સૂરજ સાથે ફરતો’તો
જરા આગિયો જોઈ દાઝું હમણાં હમણાં
તમે કોઈને ભૂલચૂકે ના ગાળો દેતાં
આવે છે ઈશ્વર આ બાજુ હમણાં હમણાં
સવાર મારી હત્યાથી લૂંટાઈ જતી
મેં પણ બંધાવ્યું છે છાપું હમણાં હમણાં
- મુકેશ જોષી
શક્ય છે….!!!
November 24th, 2009
પીરસતાં થાળી જરીક દાળ છલકી જાય,
ગુસ્સે થવાને બદલે ત્યારે એ મલકી જાય !
છાની પીડાને પારખી શકે,
ઘૂંટાતી વેદનાને ચાખી શકે !
લાગણી અવ્યકત જાણી શકે,
જગજિતની ગઝલ માણી શકે !
મૌનની લિપિને જે ઉકેલી શકે,
સહજસ્પર્શે ભીતર જે ઉલેચી શકે !
આનંદમાં પૂર્ણત: ખીલી શકે !
ઉદાસીને એક ખભે ઝીલી શકે !
અજાણી કેડી પર ચાલી શકે,
ભેરુનો હાથ પણ ઝાલી શકે !
સઘળું મન વણબોલ્યે કળી શકે,
શક્ય છે…. મને એક જણ (એવું) મળી શકે !!!
– રેખા સરવૈયા
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
November 12th, 2009
દાઝે ભરેલા ને કડ્વા વેણલા રે લોલ
એથી છુટી તેની જીભડી રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
પિયરમા એ પ્રેમતણી પૂતળી રે લોલ
સાસરીએ જૂદેરી એની જાત રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
અગન ભરેલ એની આંખડી રે લોલ
વડ્કા ભરેલાં એના વેણ રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
કાળાજુ કઠણ્ એના હાડ્મા રે લોલ
જીવ છપનીયો દુકાળ્ રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
ભાઇઓ ને બહેન એનાં દોહ્યલા રે લોલ
સાસુએ સિંચેલ એની સોડ્ય રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
રીમોટ આધાર એની આંગળી રે લોલ
કાળજામાં કૈંક ભરી દાઝ
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
ચિત્તડું પિયર એનું ચાકડે રે લોલ
પિયરે જોડેલ એના ફોન રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
જીભે બડ્બડ રોજ બબડ્તી રે લોલ
બોલતા ખૂટે ન એની લવારી રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
પતિને એ હશે ધ્રૂજાવતી રે લોલ
ભવોભવ ન મળે આવી બાય રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
નયનો નીર તો વધે ઘટે રે લોલ
સરખો એ આસુનો પ્રવાહ રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
વરસે ઘડીક વ્હેમ વાદળી રે લોલ
લાડીનો વ હે મ બારે માસ રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
ઢળતી ચ હે રે દીસે રોશની રે લોલ
એની નહિ ટુકાય ટીપટાપ રે
પતનીની જોડ કાંઇ નહી જડે રે લોલ
- જયકાંત જાની (USA) - (પ્રતિકાવ્ય)
લખાવો મને !
November 5th, 2009
વાપરો કળ ને બનાવો મને !
લાશ છું હું, બસ તરાવો મને!
એમ બનતી હોય જો આ ગઝલ,
લો કલમ- કાગળ, લખાવો મને !
સત્ય કહેવું જો ગુનો હોય તો,
લો શુળીએ પણ ચઢાવો મને.
જિંદગીએ બહુ રડાવ્યો મને,
હું ભૂલ્યો હસવું, હસાવો મને.
સાદગીમાં જિંદગી થઇ પુરી,
ના હવે દોસ્તો સજાવો મને.
- રાકેશ ઠક્કર
જિંદગી કોને કહો છો, જો નહિ
November 3rd, 2009
જિંદગી કોને કહો છો, જો નહિ
આંખમાં લાલી ભરી સ્વપ્નો તણી ?
ને સ્વપ્નને સાચાં કરી ઊતારવા
ઝંખતી ના આરઝૂ હૈયા તણી ?
જિંદગી શી ચીજ છે, જો એ નહિ
કૂચ સાધે ધ્યેયની રેખા ભણી ?
ફુરસદ નહિ યે બે ઘડી ખોટી થવા
મોજ મીઠી માનવા આંસુ તણી ?
જિંદગી શું છે કહોને, જો નહિ
તાઝગી જાણે કદી એ તેજની ?
વિશ્વને અંધાર જો એ ના બને
અંત સુધી સળગતી અગ્નિકણી ?
-મકરન્દ દવે
તમામ ઝાકઝમાળો તમામ સ્તરનું સુખ
November 3rd, 2009
તમામ ઝાકઝમાળો તમામ સ્તરનું સુખ,
બધું જ છેવટે લાગે ઉપર-ઉપરનું સુખ.
કોઈની હૂંફ અને હાજરી જરૂરી છે,
ફકત આ ચાર દીવાલો જ નથી ઘરનું સુખ.
બની શકે તો એ વસમા દહાડા પાછા દે,
ઘણું જ કપરું છે ભોગવવું મન વગરનું સુખ.
નજીક એટલાં આવ્યાં કે ગઈ નિકટતા પણ,
નથી જ દૂર કે પામું ખુશી-ખબરનું સુખ.
…કે ખંડિયેર મહેલનો છું ઉંબરો મિસ્કીન,
નથી નથી જ ભાગ્યમાં અવરજવરનું સુખ.
- રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’
