રમીએ રાસ

દીઠો એક ચાંદલિયો રમતો આભ
બીજો  ચાંદલિયો  રમે  સરોવર પાળ
આવો  ને   ભેરુ   રંગે   રમીએ   રાસ

મને ગમે એક ફુમતું  તારે પાઘ
એના  સંગે  રમતી  મારી   આંખ
આવોને સખીઓ ગરબે ઘૂમીએ આજ

મારા  મહેલે ઝૂલે  હાથીડાની  હાર
જુએ મારા હૃદયાની  રાણીની  વાટ
આવોને ભેરુ રમીએ રંગે  રાસ

એક પતંગ ઊડે  ઊંચે  આકાશ
સાથે સરકે લઈ દિલડાની  આશ
આવો ને સખીઓ સાથે રમીએ રાસ

મારે આંગણિયે હરખે મોગરાનું ફૂલ
વાલમની વેણીનાં કોણ  કરશે  મૂલ
આવોને ભેરુ બારણે લટકાવીએ ઝૂલ

મારે મંદિરિયે બેઠી પારેવાંની જોડ
મારા મનમાં  રમે  કોડીલા રે  કોડ
આવોને સખીઓ માથે મૂકીએ  મોડ

ખીલ્યું  એક  કેસરિયું  ફૂલ  રે  વાટ
બીજો કેસૂડો મોહર્યો યમુનાજીને ઘાટ
વહાલો ચાંદલિયો ખીલ્યો આકાશ

આવો  ને  ભેરુ  રંગે રમીએ રાસ

- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

This entry was posted on Friday, September 25th, 2009 at 5:53 am and is filed under કવિતા. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

One Response to “રમીએ રાસ”

  1. Chirag Patel Says:

    મારે આંગણિયે હરખે મોગરાનું ફૂલ
    વાલમની વેણીનાં કોણ કરશે મૂલ
    આવોને ભેરુ બારણે લટકાવીએ ઝૂલ

    Ras ..Majano Chhe.

    Chirag Patel

Leave a Reply