જરૂર કાંઈક તો કમી હતી આજે તારી મહેફિલમાં

જરૂર કાંઈક તો કમી હતી આજે તારી મહેફિલમાં,
તારી નજરના જામ અમે પીધા ન હતા.

આમ તો મળતા હતા અમે હજારો દોસ્તો ને રોજ,
પણ તારી સરખામણીના કોઇ ન હતા.

તેમનો સાથ હતો પણ તે હમસફર તો ન હતા,
કદાચ અમે તો તેમની મંજીલ પણ ન હતા.

રાત ભર ઘરમાં તેના પગરવના ભણકારા તો હતા,
પણ તે અમારા બારણે આવ્યા ન હતા.

તમે જ કહો કે કોને હવે મળું ને શું વાત પણ કરું,
મારી વાત સાંભળવા વાળા કોઇ ન હતા.

ફરું તો છું લઈ ને સાથે તેમની યાદોની વણજારને,
કેમ કહી દઉ કે તે મારી સાથે ન હતા.

તમારા હર એક આંસુંને ખોબામાં જીલતા તો હતા,
ને હવે અમારા આંસું તો સુકાતા ન હતા.

અમે જુઓ ગુજારી આ જીદગી તારી આરજૂમાં,
તમને મારી વેદનાના અંદાજ પણ ન હતા.

તારા કાંપતા હોઠો પર કદાચ એક નામ તો હતું,
તારા નામની પાછળ મારું નામ ન હતું.

જરૂર હશે કાંઇક તો વાત કે હશે કદાચ મારું બદનસીબ,
ખબર છે તમે કાંઇ બેવફા ન હતા.

- સોહિલ પટેલ

This entry was posted on Thursday, July 2nd, 2009 at 7:50 pm and is filed under ગઝલો. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

3 Responses to “જરૂર કાંઈક તો કમી હતી આજે તારી મહેફિલમાં”

  1. chintan maniar Says:

    bahu saras rachana chhe sohil..
    Khare khar a kavita vanchata aem lagyu ke man ni andar na koi khuna ma thi bahar aavi hoy..
    Really very nice one liked it very very much…

  2. Arti Says:

    Hi Sohil Saras Lakhyu chhe..

  3. HLCC Says:

    (Kathit) prem jyaare bramanaa bane te bhavone sundar rite raju karati rachanaa…

Leave a Reply