તારા હ્રદયની વિશાળતા વિશે લખું ??
કે તારી ને મારી મિત્રતા વિશે લખું ??
કોરીધાકોર તારી લાગણીઓ વિશે લખું ??
કે તને કોરી ખાતી આ એકલતા વિશે લખું ??
સમયે મારેલાં તમાચાઓ વિશે લખું ??
કે સંબંધમાં મળેલા વિશ્વાસઘાત વિશે લખું ??
સ્વપ્ન વીહોણી તારી રાતો વિશે લખું ??
કે નિસાસા થી ભરેલા તારા શ્વાસ વિશે લખું ??
સ્પંદન વીહોણા તારા અહેસાસ વિશે લખું??
કે કોઈને સ્પર્શેલા તારા સંભારણા વિશે લખું ??
લખવા માટે તો ઘણું બધુ છે મારા વાહલા,
હવે તુજ કહે કે હું શેના વિશે લખું ???
Archive for July, 2009
તારા હ્રદયની વિશાળતા વિશે લખું ??
July 29th, 2009
આ મોબાઇલ મને નડે છે
July 29th, 2009
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
પતિની પાછળ આ મોબાઇલ પત્ની ની જેમ્ ફરે છે,
કંઇક ખોટુ બોલતા આમજ પકડાવી દે છે.
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
હાલતા ચાલતા ગમે ત્યારે બોલી પડે છે,
અને ન ઉપાડો ત્યાં સુધી બોલ્યા કરે છે,
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
રજા માં પણ બોસ ના ફોન આવ્યા કરે છે,
અને ન્ ઉપાડો તો બીજે દિવસે હાલત્ ખરાબ થાય છે.
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
રાત્રે પણ સુવા ન દે,
અને એની રીંગટોન જાણે હ્દય માં શુળ ભોંકે છે.
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
ફીલ્મ માં પણ્ વાગે ત્યારે બૂમાબૂમ થઈ જાય છે
અને એ બેટો બેઠો બેઠો હસે છે,
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
છોકરી ને ફોન્ કરતા મને પકડાવી દે છે,
પોલીસ ન ડંડા પણ્ એના બાપ્ ની જેમ્ પુછે છે,
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
વાપરતા તો આનંદ આનંદ થાય છે,
બીલ આવે ત્યારે ખીસ્સુ મારુ રડે છે,
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
ભાવનાઓ નો થયો ભુક્કો ને હવે તો,
પત્રો ને બદલે મીસ્ કોલ્ અને મેસેજ જ થાય છે,
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
ભગવાન ને ફરિયાદ કરવા ફોન કર્યો,
તો કહે છે,”તમે ડાયલ કરેલો નંબર હાલ માં વ્યસ્ત છે.”
આ મોબાઇલ મને નડે છે.
શું તને પણ્ આ મોબાઇલ આમજ નડે છે
ગાજ્યાં ગગન
July 25th, 2009
ગગને ગાજ્યો મેઘો ઘનઘોર , લહેરાયું યૌવન અંગ અંગ
ઢળતી રે સાંજે નીતરતા અંગે, નેણલાં શોધતાં સાજનનો સંગ
શીતલ સમીર કંપાવે દિલડું ને જોશે ઝીલું ઝરમરીયો મેહ
નાજુક નમણી નારી હું રુપાળી , નયનોમાં ઊભરે છે નેહ
ઝરુખે ઊભી થાકી લજવાતી , વરસાદની છાંટે હું છંટાતી
અટૂલી ઘરમાં ભમીને ઘૂમતી,ઘડીઓ જુગજુગ ખૂટે ના ખુટાતી
આથમતો રવિ પૂરે રંગોળી ને ઊતરે માળે આભલેથી પંખી
પાંદડે ચમકે ધવલાં મોતી ને વાલમની વાટડી હું જોતી
ઝૂલાવું શમણાં આભની અટારીએ,ભીંના મોરલા દૂરદૂર ટહુકે
સપ્ત રંગો એ શોભે વ્યોમ ને શરમની છાયી લાલી અંગે
ઘોડલા દોડાવતો આવ્યો અસવાર, મેંતો દોડીને ખોલ્યા છે દ્વાર
ભીનો ભરથાર ભાવે ભીંજવતો ને ગાતું મનડું મેઘ મલ્હાર
ઝાંઝર રણક્યાં ને કંગન ખનક્યાં , રોમરોમમાં લાગી રે લ્હાય
વેણી ને ગજરાના હસતા રે મોગરા, મારું મુખડું મલકી શરમાય
- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ધીર ને ગંભીર થાતાં જાય છે
July 24th, 2009
ધીર ને ગંભીર થાતાં જાય છે
એ નદીના નીર થાતાં જાય છે !
જિંદગીને જીવવાની હોંશમં
દ્રૌપદીના ચીર થાતાં જાય છે !
સંગ જેનો ખૂબ ગમતો હોય છે
એ બધાં તસવીર થાતાં જાય છે !
લાગણી ને પ્રેમના સંબંધ પણ
સાંકડી જંજીર થાતાં જાય છે !
શબ્દને હું ચાહતો રહું તે છતાં
શબ્દ પોતે તીર થાતાં જાય છે !
- દિનેશ કાનાણી
મરી પરવારી
July 24th, 2009
ખુરશી ની ખેંચતાણી ને સત્તાની સાંઠમારી છે
હડીયો કાઢતી મોંઘવારી ની હાડમારી છે
આંતક ને આતમ નો આલમ છે
બંદુક ની ગોળીએ વીંદ્યાતી ચીસોની ચિત્કારી છે
લાશો ના ઢગ ખડકી દેવાય છે, દેશનો ટુકડો લેવા
સુલેહથી સુલઝાવાની નાપાકની કયાં સમજદારી છે
નૌકરી ની શોદ્યમાં ભટકે છે દરબદર બેકારો
શનિ ની બેઠી પનોતીની સાડાબારી છે
ટેબલે – ટેબલે છે લાગવગશાહી
લાંચિયાઓની તાનાશાહી ની અમલદારી છે
કમર તોડતાં નિત્ય નવા વેરા ન કરવેરા
અમલદારો ને રાજકારણઓની દિવાળી પરભારી છે
ભૂખમરો ને દારુણ ગરીબીની દબાતી ચીસ
પણ બહેરાકાન ને જાડી ચામડીની અલગારી છે
દ્યૂણતી અંદ્યશ્રદ્વા ને વસ્તીનો વિસ્ફોટ
ભભૂકી ઊઠે તેવી સમસ્યઓની ચિનગારી છે
હાથ પર હાથ રાખી ઠાલા વચનો નો બેઠો બાદશાહ
તેને કટકી ને કૌભાંડોથી ભરી દીદ્યી આલમારી છે
‘પ્રવિણ’ ટેવાઈ ગયા જીવવાનું ઉછીના શ્વાસ લઈને
તેથી જ ખમીર ને ખુમારી લોકો માં મરી પરવારી છે
- પ્રવિણ કે.શ્રીમાળી
જ્યારે જ્યારે તું હની ખિજાય છે
July 24th, 2009
જ્યારે જ્યારે તું હની ખિજાય છે
ત્યારે ગ્લોબલ વોર્મિંગ થઈ જાય છે
સાવ નિર્મમ ના કહીશ ગુડબાય તું
ગુજરાતીમાં આવજો કહેવાય છે
લાગણી લીટરના જેવી છે રબીશ,
ડસ્ટબીનમાં તે હવે ફેંકાય છે
તું મને પાલવનું ઇન્ગ્લીશ પૂછ નહિ
અહિંયા આંસુ ટીશ્યુથી લુછાય છે
મોનિકા જેવી જ ભાષા છે ‘અદમ’
સહેજ અડીએ ને ભવાડા થાય છે
-અદમ ટંકારવી
આજ
July 24th, 2009
આજ મૌનનું બંધ શિવાલય ખૂલ્યું,
અંધકારનો સર્પ સરકતો
શંકરની ગરદનમાં,
નંદી હમણાં
ખરી પછાડી; પુચ્છ ઉછાળી
ધસી આવશે,
કરોળિયાનાં જાળાઓમાં
શિંગ ભરાતાં
ખચકાશે; અટવાશે,
ત્યારે
દેહ ઉપરથી
ભસ્મ ઉડીને પંથ ચીંધશે,
ઘંટારવની સૌરભ પ્રસરે કુંજે કુંજે,
આજ સકલ બ્રહ્માંડ શબ્દનું ઝૂલ્યું,
ખૂલ્યું ખૂલ્યું
આજ મૌનનું બંધ શિવાલય ખૂલ્યું.
-આદિલ મન્સૂરી
એમ ના બોલો તમે ગમતા નથી
July 18th, 2009
એમ ના બોલો તમે ગમતા નથી,
માત્ર તમને ચાહું એ ક્ષમતા નથી.
જિંદગીમાં આટલું હાર્યા પછી,
જીતવા માટે કદી રમતા નથી.
ભીડમાં એકાંત વહાલું લાગતું,
બસ હવે તો કોઈની મમતા નથી.
એક ઝંઝાવાતમાં તૂટી ગયા,
લાગણીના ઘર હવે બનતા નથી.
આંસુમાં પણ એટલી તાકાત છે,
હા, ભલે એને નદી ગણતા નથી.
જ્યારથી માણસને ઓળખતા થયા,
પથ્થરોના દેવને નમતા નથી.
- દિવ્યા મોદી
તું વહે વંશીને સૂર આ જ્યારથી
July 18th, 2009
તું વહે વંશીને સૂર આ જ્યારથી,
આળખું હું તને ગઝલ-આકારથી.
આવ સામે હવે તું મને ભેટવા,
ડગ ન એકે ભરું હું હવે દ્વારથી.
પોત પાંખું થતાં જ્યોત ઝળહળ થઈ,
પાર પણ પરવર્યું પારના પારથી.
લક્ષવિણ લક્ષવિધ મોજ આ ઊછળે,
ધાર જુદી ક્યહાં આદ્ય આધારથી.
લૂમઝૂમે લચી લીધ ઝૂલી નર્યું,
ડાળ ખરતી અહો, ડાળના ભારથી !
-રાજેન્દ્ર શુક્લ
સંબંધોય કારણ વગર હોય જાણે
July 18th, 2009
સંબંધોય કારણ વગર હોય જાણે,
આ માણસ બીજાઓથી પર હોય જાણે.
ઉદાસી લઇને ફરે એમ પાગલ,
રહસ્યોની એને ખબર હોય જાણે.
મકાનોમાં લોકો પુરાઇ ગયા છે,
કે માણસને માણસનો ડર હોય જાણે.
હવે એમ વેરાન ફાવી ગયું છે,
ખરેખર આ મારું જ ઘર હોય જાણે.
પવન શુષ્ક પર્ણો હઠાવી જુએ છે,
વસંતોની અહીંયા કબર હોય જાણે.
કરે એમ પૃથ્વી ઉપર કામનાઓ,
બધા માનવીઓ અમર હોય જાણે.
ક્ષિતિજરેખ પર અર્ધડૂબેલ સૂરજ,
કોઇની ઢળેલી નજર હોય જાણે.
- આદિલ મન્સૂરી
