Archive for May, 2009

જિંદગી ની કિતાબ ખુલી રાખી છે

May 29th, 2009

જિંદગી ની કિતાબ ખુલી રાખી છે
તમને ગમે તે લખતો આવ્યો છુ
શુ ખરીદવા નીકળ્યો હતો તેની તો ખબર નથી
નીકડ્યા પછી વેચતો જ આવ્યો છુ.

- સોહિલ પેટેલ

મીઠા લાગ્યા તે મને આજના ઉજાગરા

May 28th, 2009

મીઠા લાગ્યા તે મને આજના ઉજાગરા
જોતી’તી વ્હાલાની વાટ રે…
અલબેલા કાજે ઉજાગરો
પગલે પગલે એના ભણકારા વાગતા
અંતરમાં અમથા ઉચાટ રે…અલબેલા કાજે
બાંધી મેં હોડ આજ નીંદરડી સાથ ત્યાં
વેરણ હીંડોળાખાટ રે… અલબેલા કાજે
ધેરાતી આંખડીને દીધા સોગન મેં
મટકું માર્યું તો તારી વાત રે…અલબેલા કાજે
આજના તો જાગરણે આતમા જગાડયો
જાણે ઊભી હું ગંગાને ઘાટ રે… અલબેલા કાજે
મીઠા લાગ્યા તે મને આજના ઉજાગરા

- પ્રભુલાલ દ્વિવેદી

રાણાનો રંગ મને લાગ્યો ન લાગ્યો

May 28th, 2009

રાણાનો રંગ મને લાગ્યો ન લાગ્યો
ત્યાં કાના’નો રંગ ગિયો લાગી!
ને કાયામાં કામ હજી જાગ્યો ન જાગ્યો
ત્યાં દુનિયામાં રામ ગિયો જાગી!
માડીની સાથ હું તો માજોલીમાં બેસીને
મંદિરિયે રોજરોજ જાતી,
ને નેણની કટોરી ભરી સાંવરિયો પી:
એની મસ્તીમાં થા મદમાતી;
પીતાં ધરા નહિ પાણીથી પાતળિયો
બાંકે બિહારી વરણાગી!
રાણાને હાથ મારો સોંપ્યો ઈ પહેલાં
મેં કાના’ને હૈયું દીધ સોંપી;
ને પ્રીત્યુંની વેલની ના ધરતી બદલાય,
ઈ તો એક થળે રોપી ઈ રોપી!
કા’ન જેવા કંથડનાં કંકણ પહેરીને
હું તો થૈ ગૈ છું અમ્મર સોહાગી!

- દેવજી મોઢા

જિંદગાની એક મોટી હોડ છે

May 25th, 2009

જિંદગાની એક મોટી હોડ છે,
બસ કબર સુધીની અંતે દોડ છે!
જે સફરનો હું સમજતો અંત તે,
જિંદગીનો સાવ નવતર મોડ છે.
આમ સપનાં તો ઘણાં છે દિલ મહીં,
ખાટલે તો ઊંઘની બહુ ખોડ છે.
કામ નહિ લાગે ઉતાવળ આપની,
વાર છે ફળને, હજી એ છોડ છે.
જિંદગીને ના સરળ સમજો તમે,
કેમ જાશો, સિંહની એ બોડ છે.

- રાકેશ ઠક્કર

નઝર ઠારું

May 25th, 2009

ઠારું નઝર અંબર સાગર કે આ ધરતી પટે
નીરખું નીત નીરાલા ખેલ, પ્રભુ તારા મહા તટે
જ્યાં જુઓ ત્યાં રમે, પરમ દર્શન ક્ષણેક્ષણે
સમીરસા પથરાયા ચૈતન્ય, આલોકે કણેકણે
ઝાંખું ભીતર કે બહાર, ધરી ભાવ તારી સૃષ્ટિમાં
ભાળું વિહરતો પ્રેમ પંથે, કરુણાથી તને સર્વમાં
વીંઝે વાયુ વીંઝણો,લઈ માદક મ્હેંક માટીની
જ્યાં સુણો ત્યાં વાગતી, સ્નેહ બંસી ભાગ્યની
સ્પર્શું સ્નેહને ને તવ કૃપાના સ્પંદનો ઝણઝણે
માતના ખોળે રમતા વ્હાલ અંતરના કેવા મલમલે
સરવર તીરે કલરવ ડૂબાડે આતમને મધુર ભાવમાં
પ્રભાતે ઘેરા ઘૂઘવ સાગરે માણું તને મલકાટમાં
હસતી કૂંપળો ઝૂમતી કહેતી જીવનની કથા
છે પાનખર તો મળશે આવી વસંતના વૈભવ સદા
જ્યાં જુઓ ત્યાં સચરાચરે મલકતો માણું પ્રભુ
ઝીલી ભાવ આકાશદીપ વદે,અંતરમાં આનંદ ધરું

- રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)

વાહરે વાદળીઓ

May 20th, 2009

વાહરે વાદળીઓ
રોષે રમે દાદા સૂરજ ગગન
ઉના તે વાયરે શેકાયા તન

તપી રે ધરતીને તપ્પા તરુવર
કરમાયા કામણ ને રુએ સરોવર

દૂરદૂર વ્યોમે વીચરે વાદળી ભલી
વીચારે ભેગા મળી ઢાંકીએ ધરતી

કાળિ ભમ્મર વાદળીઓ થઈ રે ડુંગર
દિધો પડછાયો પાથરી ગગને ચાદર

દઈને છત્તર વરસ્યો અંતરનો સ્નેહ
અમીરસ સીંચીં મલકે આભલેથી મેહ

વાહરે વાદળીઓ દાદાને દિધો હુંકાર
સવાયા સંતાન થઈ કીધો જયકાર

આભલું આવી રમે સરોવર મોજાર
ઝીલે કેવું પ્રતિબીંબ હરખી અપાર

વદે સૂરજ દેવ વંદી કિરતાર
કેવા ઉપકારી બંધને બાંધ્યો સંસાર

- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

સરસ શાયરી

May 18th, 2009

આ જિંદગી આમ જુઓ તો અમારી છે
પણ એમા થોડી મહેરબાની તમારી છે
ભલે ને ઉગી તમારા હાથમાં એ રેખાઓ
પણ એમા કિસ્મત લખેલી અમારી છે

—————————————-

જિગરના ટુકડાઓને વિણવા નિકળ્યોછુ
નાજાણે કોના પ્રેમને શોધવા નિકળ્યોછુ
રાતના અંધારામા દિવો લઇને નિકળ્યોછુ
પ્રેમના નગરમા પ્રેમને શોધવા નિકળ્યોછુ

—————————————-

બસ દુર્દશાનો એટલો આભાર હોય છે,
જેને મળું છું મુજથી સમજદાર હોય છે.

—————————————-

ના તને ખબર પડી ના મને ખબર પડી,
કે હું પ્રેમમાં પડ્યો કે તું પ્રેમમાં પડી
કારણમાં કઇ નહીં બે આંખ લડી
હું પ્રેમમાં પડ્યો કે તું પ્રેમમાં પડી

—————————————-

ધંધો ના કોય ગમતો ના નોકરી ગમે છે, જ્યાર થી અમને ઍક છોકરી ગમે છે,
ઍનો જ ચહેરો ગુમ્યા કરે છે મગજ મા, ના ઘર ગમે છે ના ઓસરી ગમે છે……

હે ક્રીષ્ન દુનીયામાં એક વાર આવી તો જો

May 18th, 2009

હે ક્રીષ્ન દુનીયામાં એક વાર આવી તો જો
ગોકુળમાં ગાયો તેં ખુબ ચરાવી.
રસ્તાની ગાયો હઠાવી તો જો.

ચૌદમે વર્ષે મામા કંસને તેં માર્યો.
બીન લાદેનને આંગળી અડાડી તો જો.

ચીર પુર્યાં તે દ્રૌપદીનાં.
મલ્લીકાને દુપટ્ટો પહેરાવી તો જો.

ગોકુળમાં સોળસો ગોપી તેં રાખી.
કોલેજની છોકરી એક પટાવી તો જો.

સારથી બન્યો તું કુરુક્ષેત્રે અર્જુનનો.
અહીંના રસ્તા પર ગાડી ચલાવી તો જો.

હે ક્રીષ્ન દુનીયામાં એક વાર આવી તો જો.

————-
સુરતના ‘ગુજરાતમિત્ર’ની પુર્તીમાંથી.
Ref: dhavalrajgeera.wordpress.com

અમે ન્યાલ થઈ ગયા

May 15th, 2009

લઈને તમારું નામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા,
દ્વિધા મટી તમામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા.

શોધીને એક મુકામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા,
છોડીને દોડધામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા.

ડહાપણને રામ રામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા,
દીવાનગી સલામ ! અમે ન્યાલ થઈ ગયા.

યુગયુગની તરસનો હવે અંત આવશે,
તેઓ ધરે છે જામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા.

છેવટનાં બંધનોથીય મુક્તિ મળી ગઈ,
ના કોઈ નામઠામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા.

છે ઓર સાદગીમાં હવે ઠાઠ આપણો,
ત્યાગીને સૌ દમામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા.

સોંપી હવે તો દિલની મતા એમને અદમ,
માંગી લીધો વિરામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા.

-’અદમ‘ ટંકારવી

યાદ છે ને નામ આપણ કોતર્યાં’તા કો’ક ‘દિ

May 15th, 2009

યાદ છે ને નામ આપણ કોતર્યાં’તા કો’ક ‘દિ,
પ્રેમ ને પણ પ્રેમથી જો સાચવે છે પાયણાં.

ડુંગરા ને પર્વતો પણ ખળખળે છે રાત ‘દિ,
છે કઠણ પણ કેટલું - કેવું રડે છે પાયણાં!

એ ઘસાઈને ધરે છે ઘાટ તે પણ ઊજળાં,
આમ તો મૂંગા મરીને કઈં કહે છે પાયણાં.

મૂરતી કે પગથીયું, જે ટાંકણે કાયા ધરી,
કામ આપેલુ સદા દિલથી કરે છે પાયણાં.

શુકર છે એનો કે આપ્યો દેહ આ માનવ તણો,
કઈ બનો ‘સર્જન’ નહીતર રહી જશો થઈ પાયણાં.

- manishmistry.com

RSS Feed

  • Digg
  • Delicious
  • Furl
  • Stumble
  • Technorati
  • Yahoo
Gujarati Books