Archive for April, 2009

શોધવા છે બાપુ

April 30th, 2009

આજે હિંસક માર્ગે આગળ વધી રહેલી દુનિયાને, અને મૂલ્યહીન બનતી પ્રજાને જોઈને દિલ એક બીજા ગાંધી બાપુની જરુરીઆત મહેસૂસ કરવા લાગ્યું અને અંતરે અવાજ પ્રગટ્યો.

શોધવા છે બાપુ

ભૂલ્યા છે પથ આ ધરતીના છોરું
ખુદ માનવીએ માર્યુ માનવતાને તાળું
પ્રગટાવવા દિલડામાં દયાનું મોજું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ

ધર્મને સંકુચિત કરી સપડાયો માનવી
ભાવનાની વાતો ભૂલ્યા રે પૃથ્વીવાસી
તવ ચીધ્યા માર્ગે માનવતાને માપું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ

શાસકો ભૂલ્યા છે નીતિ રીતિની વાતુ
વિષાદના વંટોળના વાયા છે વાયુ
મૂરઝાયેલા સનાતન મૂલ્યો કેમ હવે ગોતું?
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ

સેવા સાદગીનો મંત્ર છે કીમતી સોનું
અહીંસાના માર્ગે જ છે સુખ સાચું
હિંસાથી ત્રસ્ત વિશ્વને જોઈને હું દાઝું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ

સરજનહારનાં છે સૌ વહાલાં સંતાનો
વિપરીત વિચારધારાના ઉઠ્યા છે તોફાનો
તારા પડછાયાનો છાયો હવે શોધું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ

- રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

પહેલી મે

April 30th, 2009

દે એક રવિ આશીષ આકાશે
રવિ બીજા મૂક સેવકની શાખે
પહેલી મે એ પ્રગટ્યા દીપ ધરાએ
રાજ ગુજરાતનું ઝગમગ્યં આજે

મહા ગુજરાતના ઓ વીર લડવૈયા
ક્રાન્તીવીર ગુર્જર અસ્મિતાના રખવૈયા
ઑગષ્ટ માસે ઈન્દુલાલ ગરજતા
યાદ કરી નમીએ ,સૌ સંતાન સવૈયા

અમે તારા સાવજ સંતાનો
સાત સમંદર ઘૂમતા રહેતા
વાદળ જેમ નીત ઉપર ઉઠતા
સદા સઘળે વરસતા રહેતા

શ્રીફળ સમ અમે ઉપરથી રુક્ષ
હર ડગલે રોપતા પ્રગતિ વૃક્ષ
વતન અમારું પ્યારું ન્યારું
ગાંધી સરદારનું ગુજરાત અમારું

- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

થાકી જશો શરીરેની સાથે ફરી ફરી

April 29th, 2009

થાકી જશો શરીરેની સાથે ફરી ફરી
હોવાપણાનો ભાર નહીં જીરવી શકો

મિત્રો ને શત્રુઓથી બચી નીકળો પછી
પડછાયાનો પ્રહાર નહીં જીરવી શકો

મૃત્યુનો ઘા કદાચ તમે જાવ જીરવી
જીવનનો બેઠ્ઠો માર નહીં જીરવી શકો

મૂકીએ ગઝલના ચોકે બનાવીને બાવલું
માથે સતત હગાર નહીં જીરવી શકો

- ‘આદિલ’ મન્સૂરી

શું વળે?

April 29th, 2009

વાત બીજે વાળવાથી શું વળે?
ને હકીકત ખાળવાથી શું વળે?

આપણે તો આપણે, બસ આપણે,
જાત બીંબે ઢાળવાથી શું વળે?

ફક્ત કિરણ એક ઝીલી ના શક્યા,
સૂર્ય આખો ચાળવાથી શું વળે?

દોસ્ત, ઇચ્છાવન બહુ ઘેઘૂર છે,
ડાળખી ફંગોળવાથી શું વળે?

આપણો વિસ્તાર છે ફળિયા લગી,
ગામને ઢંઢોળવાથી શું વળે?

આંખ છે ખુલ્લી અને ઝોલે ચડ્યા,
દીપ ઝળહળ બાળવાથી શું વળે?

- શિવજી રૂખડા

શ્વાસમાં વિશ્વાસ જ્યાં ભેળો મળે એ પ્રેમ છે

April 27th, 2009

શ્વાસમાં વિશ્વાસ જ્યાં ભેળો મળે એ પ્રેમ છે,
આશનો અવકાશ જ્યાં પણ શૂન્ય છે એ પ્રેમ છે.

હક, અપેક્ષા, શક, અહમ્ ના પંક ની વચ્ચેથી કોઈ,
પદ્મ સમ નિર્મળ અગર ખીલી શકે એ પ્રેમ છે.

બેકરારી વસ્લ માં, પીડા વિરહ માં કત્લની,
એટલું સમજી શકો કે કેમ છે એ પ્રેમ છે.

‘તું નથી’ ની વાસ્તવિક્તા કષ્ટ દેતી બંધ થઈ,
શ્વાસમાં, ઉચ્છવાસ માં બસ, તું વહે એ પ્રેમ છે.

બાદબાકી તુજ ની, તારાં સ્પર્શ, યાદો, સાથની,
શેષ મારામાં પછી જે પણ બચે એ પ્રેમ છે.

શબ્દ થઈ મુજ શ્વાસ માં બસ તું સદા વહેતી રહે,
આ ગઝલ શબ્દો નથી કંઈ, આ જે છે એ પ્રેમ છે.

રાત આખી બેકરારી થઈ મને ડંસતી રહે,
ને સવારે શબ્દ થઈ ચૂમે મને એ પ્રેમ છે.

-ડો.વિવેક મનહર ટેલર

મેળો

April 27th, 2009

મેળો એટલે ભારતની સંસ્કુતિનું ઉત્તમ નઝરાણું.
જીવનનો ઉલ્લાસ પ્રકૃતિ સંગ ઝૂમી ઉઠે.
નદી મંદિર ડુંગર તળેટી ,આવોને હાળી નીકળીએ…મેળે

—————–

સૂરના સંગાથે સંગીતના તાલે, વરસે છે વ્યોમેથી વ્હાલ
આવોને મેળે મહાલીએ સહિયરો, મલકે છે આભલે ચાંદ

આભની અટારીએ દોડે રે વાદળી, સંદેશા સાંભળે સાજન
આવોને સખીઓ ખોલીએ,આજે અંતરના ઓરડાની યાદ

ભાતીગળ ચૂંદડી છેલ છોગાળા,ધબકે છે દિલડાનાં ઢોલ
જામી છે રમઝટ દેજો રે તાળી,મનગમતા મળ્યા છે સાદ

હાથનો લચકોને પગનો ઠૂમકો, નાચે છે મનડાનો મોર
આવોને સાહેલીઓ યૌવનની પાંખે,ગોતીએ દીલડાનો ચોર

આવોને સખીઓ ગરબે ઘૂમીએ, સજ્યા છે સોળ શણગાર
ઢોલ ધબૂકે ને મલકે જોબનિયું,રણઝણે ઝાંઝર ઝણકાર

નયનોના મચકાને કમ્મરના લટકા, રૂમઝૂમ રુપેરી તાલ
મુખડું મલકેને જોબન થડકે, અંગ અંગમાં રમે તલસાટ

રતુંબલ ગાલને હસે છે હોઠ, આજ વાગે છે પ્રીત્યુંના પાવા
ઘૂમેછે ચગડૉળ મનનસ આભળે, માણવા છે યૌવનના લહાવા

- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

વહાલી દીકરી

April 25th, 2009

વહાલી દીકરી
મમતાએ મઢી
સંસ્કારે ખીલી
વહાલી દીકરી
ભર બપોરે દોડી
બારણું ખોલી
ધરે જળની પ્યાલી
વહાલી દીકરી
હસે તો ફૂલ ખીલે
ગાયે તો અમી ઝરે
ગુણથી શોભે પૂતળી
વહાલી દીકરી
રમે હસતી સંગ સખી
માવતર શીખવે પાઠ વઢી
સૌને હૃદયે તારી છબી જડી
વહાલી દીકરી
વીતી અનેક દિવાળી
જાણે વહી ગયાં પાણી
સોળે કળાએ ખીલી જાણે રાણી
વહાલી દીકરી
પૂજ્યાં તે માત પાર્વતી
પ્રભુતામાં માંડવા પગલી
લેવાયાં લગ્ન આંગણિયે
મહેંકે સુગંધ તોરણિયે
દિન વિજયા દશમી
વહાલે વળાવું દીકરી
વાગે શરણાઈ ને ઢોલ
શોભે વરકન્યાની જોડ
વિપ્ર વદે મંગલાષ્ટક
શોભે કન્યા પીળે હસ્ત
આવી ઢૂંકડી વિદાય વેળા
માવતર ઝીલે છૂપા પડઘા
વ્યથાની રીતિ ના સમજાતી
વાત કેમ કહેવી બોલે દીકરી
ઝીલ્યા વડીલોના મોંઘા બોલ
વગર વાંકે ખમ્યા સૌના તોલ
દીકરીની વ્યથા ઉરે ઉભરાણી
કેમ સૌ આજ મને દો છોડી
આવી રડતી બાપની પાસે
બોલી કાનમાં ખૂબ જ ધીરે
કોને બોલશો-વઢશો પપ્પા હવે
હું તો આજ સાસરિયે ચાલી
કેવું અંતર વલોવતા શબ્દો બોલી
જુદાઈની કરુણ કેવી કથની
થયો રાંક લૂંટાઈ દુનિયા મારી
આજ સંબંધની સમજાણી કિંમત ભારી
આંખનાં અશ્રુ બોલે વાણી
નથી જગે તારા સમ જીગરી
તું સમાઈ અમ શ્વાસે દીકરી
તારા શબ્દો ટપકાવે આંખે પાણી
ઓ વહાલી દીકરી
ઘર થયું આજ રે ખાલી

- Ramesh Patel(Aakashdeep)

આભલું નીરાળું

April 24th, 2009

નથી ઘૂંઘટ કે લાગે શર્માળું કે
તોય મારું આભલું કેટલું રુપાળું

નથી ફૂલડું કે રેશમ રુપાળું ને
તોય એતો નમણું ને લાગે નીરાળું

નથી મુગટ કે કુંડલ ખન-ઝાંઝરું
તોય રાધાના કાન જેવું સાંવરું

ઉડે પંખી શાં મસ્ત એને ખોળલે
ધરે મેઘ સપ્તરંગો એને કોટડે

ઢળે સંધ્યા કે ખીલતું પ્રભાતજી
વ્યોમ હાટડે વ્હેંચાયા રે આનંદજી

એતો સૂરજ સજ્યું રે સોહામણું
એનું પાવન દર્શન શું લોભામણું

ઝૂમે તરુવર પંખીગાન સાથજી
પામું દર્શન ને પાય લાગું નાથજી

- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

આવી મળે

April 22nd, 2009

એકલાને એકલાથી કંઈ ના વળે
ભળે સૂરમાં સંગીત તો રંગતો આવી મળે

સ્નીગ્ધ ધારા સમર્પણે વાટને સિંચ્યા કરે
પ્રગટે જ્યોત ને પુનિત અજવાળાં આવી મળે

મીઠડાં જળ ધરાએ અંકુરને હૂંફથી પોષ્યા કરે
વનરાજીને ખોળે વિહંગોના કલરવ આવી મળે

સજી શણગાર સુમન જો મનભરી મ્હેંકી ઊઠે
વસંતના વહાલ આંગણે અનંગ સંગ આવી મળે

કિરણના સપ્ત સંદેશ આભલે જો જળ ઝીલે
ગગન શોભાવતું મેઘધનુષ ખીલતું આવી મળે

અમૃત હેલીએ સુધાકર સાગરને સ્નેહથી ભરે
દિશા ગજવતો પ્રેમનો ઘૂઘવાટ મોજાંમાં આવી રમે

અધરથી વાંસળીમાં જો વહાલના સૂરો સરે
માધવને વૃન્દાવને ઘેલી રાધા દોડી આવી મળે

ચાર દિવાલોમાં જીંદગી પૂરે કાંઈ ના વળે
મેળામાં મહાલો આકાશદીપ તો માણીગર આવી મળે

- રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

અહીં મેં પ્રથમ મેઘને વ્યથા સંભળાવી લીધી

April 21st, 2009

અહીં મેં પ્રથમ મેઘને વ્યથા સંભળાવી લીધી
અને ત્યાં પ્રિયાએ તરત તાડપત્રી લગાવી લીધી

નયન જો ગમે તો નયન, હ્રદય જો ગમે તો હ્રદય
હવાફેર માટે તને જગા બે બતાવી દીધી

એ તો હસ્તરેખાઓનું નસીબ જોર કરતું હશે
હથેળીમાં લઈ એમણે હથેલી દબાવી લીધી

કોઈ પ્હેરી કંકણ ફરે, કોઈ કુંડળોને ધરે
અમે કંઠી વરસાદની ગળામાં સરાવી લીધી

કે વરસાદના નામ પર તો કૈં કૈં અડપલા થયાં
નદીએ વગર હકની જમીનો દબાવી લીધી

બે આંખોના ગલ્લા ઉપર ધસારો થયો દૃશ્યનો
વરસભરની આવક જુઓ, પલકમાં કમાવી લીધી

આ વરસાદમાં જાતનું થવાનું હતું, તે થયું
જરા ઓગળી ગઈ અને વધી તે વહાવી લીધી

પરોઢે કૂણા તાપને, મળ્યા આપ તો આપને
પહેલું મળ્યું એને મેં ગઝલ સંભળાવી લીધી

- ઉદયન ઠક્કર

RSS Feed

  • Digg
  • Delicious
  • Furl
  • Stumble
  • Technorati
  • Yahoo
Gujarati Books