આજે હિંસક માર્ગે આગળ વધી રહેલી દુનિયાને, અને મૂલ્યહીન બનતી પ્રજાને જોઈને દિલ એક બીજા ગાંધી બાપુની જરુરીઆત મહેસૂસ કરવા લાગ્યું અને અંતરે અવાજ પ્રગટ્યો. શોધવા છે બાપુ ભૂલ્યા છે પથ આ ધરતીના છોરું ખુદ માનવીએ માર્યુ માનવતાને તાળું પ્રગટાવવા દિલડામાં દયાનું મોજું મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ ધર્મને સંકુચિત કરી સપડાયો માનવી ભાવનાની [...]
દે એક રવિ આશીષ આકાશે રવિ બીજા મૂક સેવકની શાખે પહેલી મે એ પ્રગટ્યા દીપ ધરાએ રાજ ગુજરાતનું ઝગમગ્યં આજે મહા ગુજરાતના ઓ વીર લડવૈયા ક્રાન્તીવીર ગુર્જર અસ્મિતાના રખવૈયા ઑગષ્ટ માસે ઈન્દુલાલ ગરજતા યાદ કરી નમીએ ,સૌ સંતાન સવૈયા અમે તારા સાવજ સંતાનો સાત સમંદર ઘૂમતા રહેતા વાદળ જેમ નીત ઉપર ઉઠતા સદા સઘળે વરસતા [...]
થાકી જશો શરીરેની સાથે ફરી ફરી હોવાપણાનો ભાર નહીં જીરવી શકો મિત્રો ને શત્રુઓથી બચી નીકળો પછી પડછાયાનો પ્રહાર નહીં જીરવી શકો મૃત્યુનો ઘા કદાચ તમે જાવ જીરવી જીવનનો બેઠ્ઠો માર નહીં જીરવી શકો મૂકીએ ગઝલના ચોકે બનાવીને બાવલું માથે સતત હગાર નહીં જીરવી શકો – ‘આદિલ’ મન્સૂરી
વાત બીજે વાળવાથી શું વળે? ને હકીકત ખાળવાથી શું વળે? આપણે તો આપણે, બસ આપણે, જાત બીંબે ઢાળવાથી શું વળે? ફક્ત કિરણ એક ઝીલી ના શક્યા, સૂર્ય આખો ચાળવાથી શું વળે? દોસ્ત, ઇચ્છાવન બહુ ઘેઘૂર છે, ડાળખી ફંગોળવાથી શું વળે? આપણો વિસ્તાર છે ફળિયા લગી, ગામને ઢંઢોળવાથી શું વળે? આંખ છે ખુલ્લી અને ઝોલે ચડ્યા, [...]
શ્વાસમાં વિશ્વાસ જ્યાં ભેળો મળે એ પ્રેમ છે, આશનો અવકાશ જ્યાં પણ શૂન્ય છે એ પ્રેમ છે. હક, અપેક્ષા, શક, અહમ્ ના પંક ની વચ્ચેથી કોઈ, પદ્મ સમ નિર્મળ અગર ખીલી શકે એ પ્રેમ છે. બેકરારી વસ્લ માં, પીડા વિરહ માં કત્લની, એટલું સમજી શકો કે કેમ છે એ પ્રેમ છે. ‘તું નથી’ ની વાસ્તવિક્તા [...]
મેળો એટલે ભારતની સંસ્કુતિનું ઉત્તમ નઝરાણું. જીવનનો ઉલ્લાસ પ્રકૃતિ સંગ ઝૂમી ઉઠે. નદી મંદિર ડુંગર તળેટી ,આવોને હાળી નીકળીએ…મેળે —————– સૂરના સંગાથે સંગીતના તાલે, વરસે છે વ્યોમેથી વ્હાલ આવોને મેળે મહાલીએ સહિયરો, મલકે છે આભલે ચાંદ આભની અટારીએ દોડે રે વાદળી, સંદેશા સાંભળે સાજન આવોને સખીઓ ખોલીએ,આજે અંતરના ઓરડાની યાદ ભાતીગળ ચૂંદડી છેલ છોગાળા,ધબકે છે [...]
વહાલી દીકરી મમતાએ મઢી સંસ્કારે ખીલી વહાલી દીકરી ભર બપોરે દોડી બારણું ખોલી ધરે જળની પ્યાલી વહાલી દીકરી હસે તો ફૂલ ખીલે ગાયે તો અમી ઝરે ગુણથી શોભે પૂતળી વહાલી દીકરી રમે હસતી સંગ સખી માવતર શીખવે પાઠ વઢી સૌને હૃદયે તારી છબી જડી વહાલી દીકરી વીતી અનેક દિવાળી જાણે વહી ગયાં પાણી સોળે કળાએ [...]
નથી ઘૂંઘટ કે લાગે શર્માળું કે તોય મારું આભલું કેટલું રુપાળું નથી ફૂલડું કે રેશમ રુપાળું ને તોય એતો નમણું ને લાગે નીરાળું નથી મુગટ કે કુંડલ ખન-ઝાંઝરું તોય રાધાના કાન જેવું સાંવરું ઉડે પંખી શાં મસ્ત એને ખોળલે ધરે મેઘ સપ્તરંગો એને કોટડે ઢળે સંધ્યા કે ખીલતું પ્રભાતજી વ્યોમ હાટડે વ્હેંચાયા રે આનંદજી એતો [...]
એકલાને એકલાથી કંઈ ના વળે ભળે સૂરમાં સંગીત તો રંગતો આવી મળે સ્નીગ્ધ ધારા સમર્પણે વાટને સિંચ્યા કરે પ્રગટે જ્યોત ને પુનિત અજવાળાં આવી મળે મીઠડાં જળ ધરાએ અંકુરને હૂંફથી પોષ્યા કરે વનરાજીને ખોળે વિહંગોના કલરવ આવી મળે સજી શણગાર સુમન જો મનભરી મ્હેંકી ઊઠે વસંતના વહાલ આંગણે અનંગ સંગ આવી મળે કિરણના સપ્ત સંદેશ [...]
અહીં મેં પ્રથમ મેઘને વ્યથા સંભળાવી લીધી અને ત્યાં પ્રિયાએ તરત તાડપત્રી લગાવી લીધી નયન જો ગમે તો નયન, હ્રદય જો ગમે તો હ્રદય હવાફેર માટે તને જગા બે બતાવી દીધી એ તો હસ્તરેખાઓનું નસીબ જોર કરતું હશે હથેળીમાં લઈ એમણે હથેલી દબાવી લીધી કોઈ પ્હેરી કંકણ ફરે, કોઈ કુંડળોને ધરે અમે કંઠી વરસાદની ગળામાં [...]