નમું તને, પથ્થરને? નહીં, નહીં, શ્રદ્ધા તણા આસનને નમું નમું : જ્યાં માનવીનાં શિશુ અંતરોની શ્રદ્ધાભરી પાવન અર્ચના ઠરી. કે મુક્ત તલ્લીન પ્રભુપ્રમત્તની આંખો જહીં પ્રેમળતા ઝરી ઝરી. તું માનવીના મનમાં વસ્યો અને તનેય આ માનવ માનવે કર્યો; મનુષ્યની માનવતાની જીત આ થયેલ ભાળી અહીં, તેહને નમું. તું કાષ્ઠમાં, પથ્થર, વૃક્ષ, સર્વમાં, શ્રદ્ધા ઠરી જ્યાં [...]
ઝાડ એના પાંદડાંને પૂછે છે- કેમ ? તું મારું નથી એવો શા માટે પડ્યો તને વ્હેમ? પાંદડાએ પૂછ્યુ કે, મારું નામ પાન છે તો શા માટે તારું નામ ઝાડ છે? શા માટે તારી ને મારી વચ્ચાળ આમ ડાળી ને ડાળખાંની આડ છે? ઝાડવું કહે કે તારી વહાલુડી લીલપને સાચવું છું, આવડે છે એમ! પાંદડું કહે [...]
મીરાં કે’ પ્રભુ અરજી થઈને ઊભાં છીએ લ્યો, વાંચો ! પગથી માથાં લગી હાંસિયો પાડી લખિયા વાંક, આજુબાજુ લખી બળતરા, વચ્ચે લખિયો થાક ચપટીક ડૂમો લખતાં જીવ પડી ગ્યો કાચો મીરાં કે’ પ્રભુ, બહુ કરચલી પડી ગઈ છે માંહી અક્ષર કોણ ઉકેલે જેના ઉપર ઢળી હો શાહી ? વડી કચેરી તમે હરિવર, હુકમ આપજો સાચો. [...]
ગલતફહેમી ન કરજે, ઐશ માટે મયકશી નહોતી; મને પણ શેખ! તારી જેમ આ દુનિયા ગમી નહોતી. ખબર શું કે ખુદા પણ જન્મ આપી છેતરી લેશે? જીવ્યો ત્યારે જ જાણ્યું કે એ સાચી જિંદગી નહોતી. નથી એ દોષ તારો કે મળ્યાં છે, ઝાંઝવા, સાકી! પીવા હું ત્યાં ગયો કે જ્યાં ઘટા કોઈ ચડી નહોતી. બહુ કપરા [...]
ઘરનાં તો જો કે વાસી દીધેલાં કમાડ છે, જોવી જ હો દશા તો ભીંતોમાં તિરાડ છે. અશ્રુ પછીનાં સ્મિતનું આ દ્રશ્ય તો જુઓ, વર્ષા પછીનો જાણે કે પહેલો ઉઘાડ છે. બળતી બપોરે રણમાં બીજું તો શું સાંભરે? આવે છે યાદ એ જ બગીચામાં ઝાડ છે. લેવો જ પડશે મારે બુલંદીનો રાહ પણ, મારી નજરની સામે [...]
અહીં જે તેજ દીવામાં રહે છે, તિમિર એનું ધુમાડામાં રહે છે. મહાલય જેના નકશામાં રહે છે, ઘણા એવા ય રસ્તામાં રહે છે. છે કાંટા આખરે તો માત્ર કાંટા, ભલેને એ બગીચામાં રહે છે. જગા મળતી નથી જેને ચમનમાં તો એવા ફૂલ વગડામાં રહે છે. ગયાં સંતાઇ મોતી એ વિચારે, કે પરપોટા ય દરિયામાં રહે છે. [...]
ભમો ભરતખંડમાં સકળ ભોમ ખૂંદી વળી, ધરાતલ ઘૂમો ક્યહીં નહિ મળે રૂડી ચોતરી પ્રફુલ્લ કુસુમો તણી, વિવિધરંગ વસ્ત્રે ભરી, સરોવર, તરુવરો જળભરી નદીઓ ભળી મહોદધિ લડાવતી નગરબધ્ધ કાંઠે ઢળી પ્રદેશ પરદેશના સહુ થકી અહીં ગુર્જરી! ભરી તુજ કૂખે મનોરમ વિશાળ લીલોતરી સદા હ્રદય ઠારતી; અવર કો ન તું પે ભલી. નહીં હિમસમાધિમાં શિખર નીંદરે, કે [...]
સપના મા કરી હતી તે વાતો યાદ આવે છે ખુદા ને કરેલી મારી ફરિયાદો યાદ આવે છે ફફ્ત તારા સંગ જીવન મેહેક્તુ હતુ મારુ સાથે તારા વીતાવેલા પળો યાદ આવે છે સૂરજ ના કિરણ અજવાસ લાવે જીવન મા ચાંદની તળે કરેલી એ વાતો યાદ આવે છે કોને કહુ હવે મારા જીવન ની વેદના હવે જાણ્યે-અજાણ્યે [...]
પ્રેમ એટલે હું નહીં… પ્રેમ એટલે તું ય નહીં… પ્રેમ એટલે- ‘હું’ થી ‘તું’ સુધી પહોંચવાની પ્રણયની નાનકડી કેડી… પ્રેમ એટલે મોસમનો વરસાદ નહીં… પ્રેમ એટલે વસંતનો શણગાર નહીં… પ્રેમ એટલે- પાનખર-રણે ઝઝૂમીને ફૂટી નીકળેલી એક કુંપળ… પ્રેમ એટલે કૃષ્ણ જ નહીં… પ્રેમ એટલે રાધા જ નહીં… પ્રેમ એટલે- કૃષ્ણની વાંસળીમાંથી રેલાતાં રાધાની ઊર્મિનાં સૂર… [...]
જીવન અને મરણ જાણે ઍક સિક્કા ની બે બાજુ’ઑ દુનિયા મા રહેલો આ માનવી ઍને સમજવામા ને સમજવામા તેની માયાજાળ મા ઍટલો ઉલઝી જાય છે કે માનવી સારા કર્મ કરવાનુ ભૂલી જાય છે અને જ્યારે ઍને ખબર પડે છે ત્યારે ઘણુ મોડુ થઈ ગયુ હોય છે, અને કાળ મૌત બની નૅ તેને ભરખવા માટે ઍનિ [...]