કહે તે સ્વીકારું શરત માત્ર એક જ, મને મારી ક્ષણ દે પરત માત્ર એક જ. ચલો, મારી ભીતર ભર્યાં લાખ વિશ્વો, તમે જોયું છે આ જગત માત્ર એક જ. નથી દાવ ઊતરી શક્યો જિંદગીભર, નહીંતર રમ્યા’તા રમત માત્ર એક જ. ભરાયો’તો ક્યારેક મેળો અહીં પણ, મને આ જગાની મમત માત્ર એક જ. નથી યાદ ને [...]
આંખો રડી પડી અને રેલાય છે અવાજ, છે બંધ હોઠ તો ય વહી જાય છે અવાજ. બોલ્યાં તમે એ વાતને વર્ષો થઈ ગયાં, દિલમાં હજીય કેમ એ પડઘાય છે અવાજ ! નહિતર આ અંધકારમાં રસ્તો નહીં જડે, થઈને પ્રકાશ કોઈનો પથરાય છે અવાજ. છે એમનાથી તો એ પરિચિત ઘણો છતાં, દિલની છે વાત એટલે શરમાય [...]
અહીં તો ભલભલા આવી ગયા બાંયો ચડાવીને, પરંતુ કોણ લઈને જઈ શક્યું દરિયો ઊઠાવીને ! હજી થોડાંક દેવાલય બનાવી દ્યો, શું વાંધો છે ? કે જેથી સૌ અહીં માગ્યાં કરે માથું નમાવીને ! હજી ઈશ્વરને પામી ના શક્યાનું એ જ કારણ છે, બધાં અટકી ગયાં છે આંગળી ઊંચે બતાવીને. ઘણાં આઘાત, આંસુ, દર્દની વચ્ચે ખુમારી [...]
સદીઓ થી શેષ –શૈયા પર સુતેલો તું થાકી તો જતો હશે, તને પણ અમારી જેમ જીવવાનો કદિ અભરખો તો થતો હશે, દુ:ખો ની યે આદત પાડવાની અમારી આવડત(!) જોઇ, પીડા વિહોણી તારી જીંદગી પર તને અફસોસ તો થતો હશે. દૂધ નુ સપનુ ય જોતા ડરતા ગરીબો ને જોઈ ને, સામે બળતા ઘી ના દીવા ભેગો [...]
સાચો છું તો ય હું મને સાબિત નહીં કરું, હું સત્યને એ રીતથી લજ્જિત નહીં કરું. આખા ય એના રૂપને અંકિત નહીં કરું, કાગળ ઉપર ઉતારી કલંકિત નહીં કરું. આપ્યા કરે એ ફૂલ મને એ જ શર્ત પર, એકે ય ફૂલ હું કદી સંચિત નહીં કરું. પામી ગયો, મજા તો બસ ઉથાપવામાં છે, તેથી હું [...]
દર્દને વાચા મળે તો બસ! હોંઠ પર કૈં સળવળે તો બસ! હું યુગોથી કાંકરી ફેંક્યા કરું; એકદા જો ખળભળે તો બસ! કંટકો પણ ક્યાં સુધી રોયા કરે? પુષ્પ થોડું સાંભળે તો બસ! થાય ના ભીની ભલે મારી ગઝલ; શબ્દ એક જ પલળે તો બસ! હૈયામાંથી શ્વાસ જે કૈં નીકળે આવીને અટકે ગળે તો બસ! -unknown
પ્રેમ મા મીઠી વેદના મળે ઍ બહુ છે સ્વપ્નો ને નવી દિશા મળે ઍ બહુ છે પ્રેમ પુરો થયો ક અધૂરો રહ્યો વાત ઍ નથી પ્રેમ કરવાનો અવસર મળ્યો ઍ બહુ છે
ગીતના ઘેઘૂર ગરમાળામાં ચૂમી છે તને, બે ગઝલની વચ્ચેના ગાળામાં ચૂમી છે તને. પર્વતો પાછળ સવારે, ને બપોરે ઝીલમાં, સાંજ ટાણે પંખીના માળામાં ચૂમી છે તને. સાચું કહું તો આ ગણિત અમથું નથી પાકું, બે ને બે હોઠોના સરવાળામાં ચૂમી છે તને. કાળી રાતોમાં છુપાઈને ગઝલની આડમાં, પાંચ દસ પંક્તિના અજવાળામાં ચૂમી છે તને. લોકોએ [...]
કેમ લાગે છે કે સફરમાં છું? હું તો મારા જ ખુદના ઘરમા છું. પાંદડે પાંદડે ઉદાસી છે, મારા મનથી હું પાનખરમાં છું. રાત જેવા તમામ દિવસો છે, કોણ જાણે હું કયા પ્રહરમાં છું . મારા હાથે હું તોડી રાજમહેલ, સાવ ખંડેર જેવા ઘરમાં છું. ખાર જેવાં બધાં જ પુષ્પો છે, ભરવસંતે હું પાનખરમાં છું. માર્ગ [...]
વીતેલ યાદને તાજી કરી ઘણું રોયાં, તમે જો નોખા થયા એ પછી ઘણું રોયાં. છુપાવી પાલવે ચહેરાને અડધી રાતોમાં, સળગતી વાટને ધીમી કરી ઘણું રોયાં. કદમ કદમ બધે યાદો તમારી આવે જ્યાં, હજાર વાર એ રસ્તે ફરી ઘણું રોયાં. સળગતી ધૂપમાં રોયા નહીં જે રસ્તામાં, પછીત છાંયડે બેઠા પછી ઘણું રોયાં. બપોર આખો ઊકળતી વરાળ [...]