એક વાર ચોમાસું ખાબકયું

એક વાર ચોમાસું ખાબકયું,

એકલી એ છોકરીને ભીંજવવા કાજે.

દેરીના દેવે કહ્યું- માત્ર, માત્ર,માત્ર

ત્યારે કેવડો ચડયો’તો ઉન્માદ?

સખીઓએ માગેલા મનગમતા વર,

એણે એકલીએ માગ્યો વરસાદ!

એ રાતે, છોકરીને સોણે વરસાદ આવ્યો,

એકલી ભીંજાતી’તી ફળિયે!

એવો વરસાદ-સાવ કોરુંકટ ગામ,

ન’તો છાંટો વરસ્યો નેવે-નળિયે!

એ દોડે એટલી ભીંજાણી’તી છોકરીને

ઓરડો નીતરતો’તો લાજે!

- ગિરીશ ભટ્ટ (Divyabhaskar.com.in)

 

This entry was posted on Monday, June 9th, 2008 at 2:33 am and is filed under કવિતા. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply