સમાવી નહીં શકે

પથ્થરની વરચે ઝાડને વાવી નહીં શકે, ઝરણાને પાછું પર્વતે લાવી નહીં શકે.

માણસ તું એટલો બૂરો અપરાધ ન કર, કે ઇશ્વરે સજાથી બચાવી નહીં શકે.

અંધારી રાતે ઝાડ કૂંપળને કહ્યા કરે છે,

તડકાનું વાળુ કોઇ કરાવી નહીં શકે.

ચાતકને ચાર ટીપાં તરસ માટે કાફી છે,

વરસાદી જળ ચાંચ સમાવી નહીં શકે.

બારીની આસપાસનાં દૃશ્યો હટી શકે, આકાશથી સૂરજને હટાવી નહીં શકે.

અખબારમાં ઘણાયની તસવીર હોય છે,

પણ ઓળખાણ તારી કરાવી નહીં શકે.

- નીલેશ પટેલ (divya Bhaskar)

This entry was posted on Friday, May 30th, 2008 at 2:48 am and is filed under કવિતા, ગઝલો. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply