Gujarati Kavita - “ગુજરાતી કવિતાઓ”

વિદાય વખતે એમની પાસે એક નિશાની માંગી
મેં એક નિશાની માંગી
અશ્રુઓથી ભીંજાયેલી એક કહાની માગી,
મારા ઘરડા દિવસો માટે થોડીક જવાની માંગી…
મેં એક નિશાની માંગી…

મેં કરી વિનંતી
કે જાગતો રહીશ હું કયાં સુધી મને કોઇ હાલરડું આપો,
બાળક મનને રમવા માટે એક રમકડું આપો;
ઝુલ્ફની ખુશ્બો; સ્મિતની રોનક, નયનની મસ્તી આપો,
જતાં જતાં મારા સૂના મનને કંઇક તો વસ્તી આપો.

વિરહની રાતો પોતે જેને જીવની જેમ સંભાળે,
આપો એક વચન કંઇ એવું લાખ વરસ જે ચાલે.
પાયલ પહેર્યા બાદ પડયાં જે તે સૌ પગલાં આપો,
મેં એક નિશાની માંગી…

સૂણી વિનંતી બોલ્યા તેઓ નજરને નીચી રાખી,
‘દિલ જ્યાં આપ્યું પછી કહો શું આપવા જેવું બાકી?’
મારી યાદ હશે જો દિલમાં ને જો સૂરજ ઢળશે,
પ્રેમના સોગંદ રણમાંથી પણ તમને પનઘટ મળશે.
ઝુલ્ફની ખુશ્બો, સ્મિતની રોનક, નયનની મસ્તી મળશે,
ક્ષણભર યાદ કરી જો લેશો વસ્તી વસ્તી મળશે.

બાકી જેને ભૂલી જવું હો એ જ કહાની માંગે,
પ્રીતમ જેના મનમાં શંકા - એ જ નિશાની માંગે.
કેવો પ્રીતભર્યો આ ઠપકો, કેવી શીખ મજાની,
આથી બહેતર “સૈફ” શું મળતે બીજી કોઇ નિશાની!

– “સૈફ” પાલનપુરી

પ્રેમ એટલે શાશ્વત
લાગણીઓનું અસીમ સોપાન
પ્રેમ એટલે કલાત્મક
ઊર્મિઓનું આવરણ
પ્રેમ એટલે મૌન તરંગોને
પ્રેમી તરફ પહોંચાડતું સાધન
પ્રેમ અટલે ગણિત વગરનું આત્મ-સમર્પણ
પ્રેમ એટલે ગહન પણ અવર્ણનીય
આનંદની પરાકાષ્ઠા
પ્રેમ એટલે જીવનની ગઝલ ને
હર્ષઘેલી લાગણીઓથી ઓપતો
પ્રેમ એટલે સમયાન્તરે વધુ
ને વધુ નવપલ્લવિત થતો
ઊર્મિઓનો મેળો
પ્રેમ એટલે એક્બીજાંને
પરસ્પર ખોવાડી દેતો
શ્રુંગારમય રસ
પ્રેમ એટલે સ્નેહના
અમૃતબિંદુઓની અમર્યાદિત સરવાણી
પ્રેમ એટલે મનનાં ઊંડા
મહાસાગરમાં ઉદ્ભવતાં પરિણય
ના દિવ્ય મોતી
પ્રેમ એટલે શેરડીનો મીઠો રસ
જે ક્ક્ત પ્રેમીઓ જ સમજી શકે
પ્રેમ એટલે બે દિલોની
લાગણીઓનુ સુભગ મિલન
પ્રેમ એટલે કશા પણ આડંબર વગર
વધુ ફુલતો પારસ્પરિક ભાવ
પ્રેમ એટલે સનાતન ભારતીય
સંસ્કૃતિ ની અમુલ્ય ભેટ
પ્રેમ એટલે આત્મિયતા નું
સદૈવ મૈત્રીમાં પરિણમતું
અખંડ ઝરણું
પ્રેમ એટલે નટખટ અને તોફાની
ભાવ જે ફૂલે માત્ર લૂંટાતી વખતે
પ્રેમ એટલે ‘કલાપી’ના
કાવ્ય-પુષ્પોની માળા
પહેરાવી પ્રણયનો એકરાર

એક ટીપું આંખથી સરકી ગયું તો શું થયું?
એક જણ પાછું ફરી જીવી ગયું તો શું થયું?

કેટલી ઈચ્છાની ઉંમર ખૂબ મોટી થઈ હતી
એક-બે ઈચ્છાનું સગપણ થઈ ગયું તો શું થયું?